Het weer in Nederland en hoe Nederlanders erover praten

Ik zat in de warme kroeg met de andere stampgasten.

We zaten niet echt te praten over iets specifiek's, maar zoals altijd begonnen we uiteindelijk over het wereld te praten.

Heb je buiten gekeken, vroegpiet, een van de stampgasten.

Het regent weer.

Ja, antwoorde ik, maar dat is Nederland.

Het regent altijd hier, piet lachten en knikten.

Dat is waar, maar we praten altijd over het wereld, of het nu regent, sneeuwt of de zonschijnt.

Waarom doen we dat toch?

Ik denk, zij ik, omdat het weer ons leven hier beinvloed.

We fietsen naar ons werk, school of de supermarkt, dus het is belangrijk voor ons om te weten wat het wereld gaat doen.

Dat is waar, zij piet.

En het is ook een manier om het gesprek te beginnen.

Het is een veilige keuze, want iedereen kan er overpraten.

De andere stampgasten knikten.

Het is ook een manier om te klagen, zij kees, een andere stampgast.

We klagen graag over het wereld, het is de warm, de koud, de nat, de droog.

Er is altijd wel iets, we zijn niet machteloos, zij ik.

We kunnen ons aanpassen aan het wereld.

We kunnen onze kleren aanpassen, een paraplumeen nemen, of binnenblijven als het te slecht is.

Dat is waar, zij piet.

Maar het is ook een deel van onze culture, denk ik.

We praten over het wereld omdat we het altijd hebben gedaan.

Het is een traditie.

De andere stampgasten lachten en knikten.

We praten nog een tijdje over het wereld, en daarna over andere dingen.

Maar uiteindelijk kwamen we altijd weer terug op het wereld.

Het is gewoon iets wat we doen.

Het is een deel van wie we zijn.