Val uit de trein

RICK: Zagen jullie dat nieuws over die beveiliger van Deutsche Bahn?

EMMA: Ja, echt heftig, hè!

Uit een rijdende trein gevallen.

Ik zag het op het journaal, gisteravond.

Wat een schrik.

LARS: Hoe kan dat nou gebeuren?

Was er ruzie?

Ik bedoel, val je zomaar uit een trein?

RICK: Ja, een vechtpartij met een reiziger.

Die man viel uit de trein.

De deuren gingen open tijdens het rijden, zeiden ze.

EMMA: Wat naar.

Hij is zwaargewond, las ik.

In het ziekenhuis.

Zijn toestand is stabiel, maar hij heeft veel pijn.

LARS: Zoiets zie je niet elke dag.

Gelukkig niet in Nederland.

Maar ik hoor wel vaker verhalen over agressie in de trein.

RICK: Nee, maar bij ons gebeurt het ook.

Mensen worden gek in de trein.

Soms om een simpele reden, zoals een te harde rem.

EMMA: Klopt.

Laatst nog bij Utrecht Centraal, iemand sloeg een conducteur.

Die man was boos omdat de trein vertraging had.

Belachelijk.

LARS: Waarom maken mensen toch ruzie?

Over niks?

Een kaartje, een plek, een vertraging.

Het is altijd hetzelfde.

RICK: Meestal over kaartjes of een plek.

Het loopt snel uit de hand.

Ik zag een keer iemand schreeuwen omdat hij geen zitplaats had.

Zomaar.

EMMA: Die beveiliger probeerde alleen zijn werk te doen.

Zielig.

Hij probeerde de rust te bewaren, en dan dit.

LARS: Ja, en nu ligt hij in het ziekenhuis.

Zijn familie maakt zich zorgen.

Stel je voor, je vader of broer komt niet thuis.

RICK: Precies.

Het is geen grap.

Treinbeveiligers hebben een pittige baan.

Ze staan altijd in de frontlinie, bij conflicten.

EMMA: Zou jij dat werk kunnen doen, Rick?

Eerlijk antwoord, hoor.

RICK: Ik?

Nee hoor.

Ik blijf liever voor de klas.

Minder geweld.

Daar is het hoogste risico een vergeten huiswerk.

LARS: Slim.

Maar het is wel een interessant beroep.

Altijd wat te beleven.

Je ziet veel verschillende mensen.

RICK: Ja, maar ik klets liever met mijn cursisten.

Veiliger.

En ik kan ze helpen met Nederlands, niet met vechten.

EMMA: Lachwekkend.

Stel je voor: Rick als beveiliger bij de NS.

Je zou elke reiziger een taalles geven.

LARS: 'Kaartje alstublieft... en je spreekt de taal al goed!' Dat zou ik graag zien.

Een beveiliger die ook docent is.

RICK: Haha, ja, dat zou ik doen.

Taalles geven in de trein.

'Uw kaartje, en herhaal: ik ben vriendelijk.' EMMA: Nee, dat werkt niet.

Mensen willen gewoon reizen.

Ze hebben haast, ze zijn moe.

Taal is dan niet belangrijk.

LARS: Toch, een beetje vriendelijkheid kan geen kwaad.

Een glimlach, een sorry.

Dat helpt vaak al.

RICK: Eens.

Een glimlach lost veel op.

Maar niet altijd.

Soms is iemand gewoon boos en wil hij vechten.

EMMA: Wat denk je, krijgt die beveiliger een schadevergoeding?

Van Deutsche Bahn of van de verzekering?

LARS: Vast wel.

Deutsche Bahn betaalt de rekeningen.

Dat is normaal bij een arbeidsongeval.

RICK: Hoop ik.

Het was een ongeluk tijdens het werk.

Hij deed zijn plicht, en nu ligt hij in het ziekenhuis.

EMMA: Ja, maar die reiziger wordt aangeklaagd.

Zware mishandeling.

Dat lees ik in de krant.

Hij zit vast.

LARS: Goed ook.

Zoiets mag niet ongestraft blijven.

Agressie tegen personeel is een groot probleem.

RICK: Nee, absoluut niet.

Respect voor personeel is belangrijk.

Of het nu een conducteur is of een beveiliger.

EMMA: Zullen we nog een rondje bestellen?

Ik heb dorst van al dat praten.

LARS: Goed idee.

Ik neem een speciaalbiertje.

Een tripel, dat past bij dit verhaal.

RICK: Voor mij een cola.

Ik moet nog lessen voorbereiden.

Morgen geef ik les over werkwoorden.

EMMA: Saai.

Maar goed.

Lars, jij betaalt?

Jij hebt de beurt.

LARS: Natuurlijk.

Jij hebt me laatst getrakteerd op het terras.

Nu is het mijn beurt.

RICK: Aardig.

Dan proosten we op betere treinreizen.

Minder agressie, meer rust.

EMMA: En op gezondheid.

Voor die beveiliger.

Dat hij snel herstelt.

LARS: Ja, dat wensen we hem toe.

Sterkte.

En hopelijk leert die reiziger een les.

RICK: Oké, ik ga naar de bar.

Tot zo.

Ik bestel wel voor ons allemaal.