Rotterdam feels like a city for people who don't need...

Ik woon hier al een paar jaar en ik blijf het geweldig vinden.

Rotterdam is de stad waar je echt jezelf kunt zijn,

zonder dat andere mensen daar iets van vinden.

Het maakt niet uit wat je draagt of hoe je eruit ziet.

Niemand kijkt raar op als je in een trainingspak met verschillende sokken rondloopt

of als je blauw haar en tatoeages hebt.

Zelfs als je om 8 uur 's morgens,

gabbermuziek uit je bakfiets laat knallen.

Vindt niemand dat vreemd?

Je krijgt een knikje of een goede morgen en dat is het.

Niemand oordeelt, niemand is onder de indruk, niemand maakt zich druk.

De stad zelf past perfect bij deze sfeer.

Ruwe betonnen gebouwen, half voltooide constructies,

Graffiti die altijd blijft staan.

Brutalistische torens naast oude dokken.

Rotterdam is niet gepolijst, het is luid en trots.

Je hoeft hier niet te voldoen aan een bepaalde norm.

Je kunt gewoon jezelf zijn.

En dat is genoeg.

Gisteren ging ik naar de supermarkt omdat ik brood nodig had.

Ik was op mijn fiets, maar mijn achterband was lek.

Dus ik moest het repareren.

Ik was een beetje beschaamd omdat ik niet wist hoe ik dat moest doen.

Maar toen kwam er een man naar me toe.

Hij had blauw haar en tatoeages overal.

Hij vroeg of hij me kon helpen.

Ik was verrast, maar zei toch, ja.

Hij repareerde mijn fiets en wenste me een goede morgen.

In Rotterdam voelde ik me nooit een vreemdeling

of ik nu bij een bushokje stond of boodschappen deed.

Eens had ik een vergissing gemaakt.

Ik had per ongeluk de fiets van iemand anders meegenomen van de supermarkt.

Toen ik me dat realiseerde, ging ik terug om mijn fout te corrigeren.

De eigenaar was een oudere dame met mismatch-sokken.

Ze lachte en zei.

In Rotterdam kan dat gebeuren.

Geen probleem, ze blokkeerde me niet, ze was niet boos.

Ze was net als de stad zelf ongecompliceerd en begripvol.

In Rotterdam voel ik me vrij.

Ik ben nieuwsgierig naar de avonturen die de stad me te bieden heeft.

En het maakt niet uit wat anderen denken.

Hier in Rotterdam ben ik gewoon ik, en dat is genoeg.