Een Prikje voor Max

Sanne brings her twelve-year-old cat, Max, to the vet because he has stopped eating.

Max is stressed after the bike ride in his carrier.

The vet, Jeroen, examines him to find out what is wrong.

Sanne: Goedemorgen, Jeroen.

Sorry dat ik laat ben.

Jeroen: Goedemorgen, Sanne.

Dat geeft niet.

Wat is er aan de hand?

Sanne: Max is ziek.

Hij wil al twee dagen niet eten.

Jeroen: Oh, dat is niets voor Max.

Zet hem maar op tafel.

Sanne: Kom maar, Max.

Niet blazen, jongen.

Jeroen: Hij is inderdaad een beetje boos.

Sanne: Hij haat het reismandje.

Het was een drama op de fiets.

Jeroen: Dat snap ik.

Mag ik hem even vasthouden?

Sanne: Natuurlijk.

Pas op, hij kan krabben.

Jeroen: Ik ben wel wat gewend.

Hallo Max, rustig maar.

Sanne: Hij voelt ook een beetje warm aan.

Heeft hij koorts?

Jeroen: Ik ga zijn temperatuur even opnemen.

Houd hem goed vast.

Sanne: Kom op, Max.

Het is zo voorbij.

Jeroen: Zo, dat is klaar.

Hij heeft inderdaad lichte koorts.

Sanne: Wat zielig.

Wat kan het zijn?

Jeroen: Ik moet even in zijn bek kijken.

Sanne: Hij eet zijn brokjes niet meer.

Alleen een beetje natvoer.

Jeroen: Ah, ik zie het al.

Kijk hier eens.

Sanne: Wat is dat rode plekje daar?

Jeroen: Zijn tandvlees is erg ontstoken.

Dat doet veel pijn.

Sanne: Oh nee.

Komt het door zijn tanden?

Jeroen: Ja, deze kies ziet er heel slecht uit.

Sanne: Moet die kies eruit?

Jeroen: Dat denk ik wel.

Maar ik wil eerst bloed prikken.

Sanne: Waarom is dat nodig?

Jeroen: Om te controleren of zijn nieren goed werken.

Sanne: Hij is al twaalf jaar oud, natuurlijk.

Jeroen: Precies.

Bij oudere katten doen we altijd een bloedtest.

Sanne: Is dat gevaarlijk, zo'n test?

Jeroen: Nee hoor, het is maar een klein prikje.

Sanne: Oké, doe het maar.

Max, blijf stil zitten.

Jeroen: Ik scheer een beetje haar weg op zijn pootje.

Sanne: Hij trilt helemaal.

Arme Max.

Jeroen: Zo, ik heb genoeg bloed.

Je bent een flinke kater, Max.

Sanne: En nu?

Hoe lang duurt de uitslag?

Jeroen: We hebben een eigen lab.

Het duurt ongeveer vijftien minuten.

Sanne: Gelukkig, dat is snel.

Mogen we hier wachten?

Jeroen: Ja, blijf maar even zitten.

Ik geef hem vast een pijnstiller.

Sanne: Fijn.

Dan voelt hij zich hopelijk snel beter.

Jeroen: Ik ben zo terug met de uitslag.

Sanne: Dank je wel, Jeroen.