De verrassing op het terras

De gracht is rustig, maar de terrassen zijn levendig.

Kijk, daar is nog een tafeltje, zeg Lisa.

We gaan zitten.

Ik bestel een latte en Lisa neemt een ijsthee.

We kijken naar de boten op het water.

De boten bewegen langzaam.

Het water glinstert in de zon.

De bootjes zijn wit en blauw.

Dan zie ik een man aan de overkant van de gracht.

Hij zit alleen op een bankje.

Hij heeft een hoed op en een rode sjaal.

Hij staart naar ons.

Ik voel me een beetje ongemakkelijk.

Die man kijkt naar ons.

Fluister ik tegen Lisa.

Lisa kijkt en zegt, hij ziet er onschuldig uit.

Misschien is hij gewoon aan het mensen kijken.

Ik probeer het te negeren, maar ik blijf hem zien.

Elke keer als ik opkijk, kijkt hij nog steeds onze kant op.

Ik neem een slok van mijn latte.

De melk is warm en zacht.

Lisa drinkt haar ijsthee.

Het ijs tinkelt in het glas.

Ik denk terug aan een andere keer.

Vorig jaar was ik in een park.

En daar zat ook een man die naar me keek.

Toen werd ik ook bang.

Maar later bleek hij een vriend van mijn broer te zijn.

Ik probeer me te ontspannen.

Na een tijdje staat hij op.

Hij loopt langzaam naar ons toe.

Mijn hart klopt sneller.

Wat wil hij?

Denk ik.

Ik kijk naar Lisa.

Zij kijkt ook naar mij.

Hij stopt bij ons tafeltje.

Neem me niet kwalijk.

Zegt hij met een zachte stem.

Ik wil jullie niet bang maken.

Maar ik moet jullie iets vertellen.

Lisa en ik kijken elkaar aan.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Ik ben een kunstenaar.

Zegt hij.

Ik schilder mensen op terrassen.

Jullie zitten al een half uur zo mooi in het licht.

Mag ik een foto van jullie maken?

Dan kan ik jullie later schilderen.

Ik ben verrast.

Eerst dacht ik dat hij raar was.

Maar nu snap ik het.

Oh, natuurlijk.

Zegt Lisa.

Wat een leuk idee.

De man glimlacht.

Dank jullie wel.

Ik heet Peter.

Hij maakt een paar foto's en bedankt ons.

Daarna loopt hij terug naar zijn bankje.

Lisa en ik kijken elkaar aan en lachen.

Ik voelde me zo dom, zeg ik.

Ik dacht echt dat hij iets vervelends wilde.

Nee joh.

Zegt Lisa.

Het is juist een compliment.

Hij vindt ons mooi.

We drinken onze drankjes op en praten over het voorval.

De zon gaat langzaam onder.

De lucht wordt oranje en roze.

Ik voel me blij en ontspannen.

Ik denk terug aan mijn eerste gevoel.

Ik was bang, maar dat was niet nodig.

Soms zijn mensen niet wat je denkt.

Deze middag was een mooie verrassing.

Ik kijk nog eens naar de overkant.

Maar Peter is al weg.

Zijn bankje is nu leeg.

Alleen de rode sjaal ligt er nog.

Vergeten.

Lisa ziet het ook.

Zullen we hem gaan brengen? vraagt ze.

Maar dan zien we hem in de verte lopen.

Met zijn camera in zijn hand.

Hij zwaait naar ons.

Wij zwaaien terug.

Het is een fijn gevoel.

De gracht is nu stil.

De boten liggen stil aan de kant.

De lucht wordt donkerder.

Ik hoor de vogels niet meer.

Ik ruik de avondlucht.

Het ruikt naar regen.

We staan op en lopen naar huis.

Onderweg praten we nog wat na.

Wat een rare middag, zegt Lisa.

Ja, zeg ik.

Eerst was ik bang, maar nu ben ik blij.

Thuis denk ik nog eens na.

Ik was zo bezig met mijn angst dat ik het mooie moment bijna miste.

Soms moet je niet te snel oordelen.

Mensen kunnen je verrassen.

Deze middag was een mooie verrassing.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.