6 uur in de keuken gestaan voor het hoofdgerecht. Familie...

Ik had heel lang in de keuken gestaan, wel zes uur.

Ik had speciale gerechtige kozen.

Ik had ook onderzoek gedaan naar wat iedereen lekker vindt.

Mijn familie zou het voorgerecht en de toetje regelen.

Dat vond ik prima.

Mijn huis was mooi versierd voor kerst.

Ik had alles klaar, maar niemand had borrelhapjes meegenomen.

Ze waren het vergeten. Dat was niet zo leuk, maar ik dacht, het is oké.

Ik heb een goed hoofd gerecht, toen was het tijd voor het hoofd gerecht.

Ik had haar hart aan gewerkt, maar toen bleek dat een familielid het niet lekker vond.

Ik was verbast omdat ik een maand geleden aan iedereen had gevraagd wat ze wel en niet eten.

Dus ik heb snel een ander gerecht gemaakt.

Dat gerecht had ik eigenlijk voor de volgende dag geplant.

En toen kwam het toetje, het was gewoon vla uit een pakje van de aldi.

Het kost maar 72 cent.

Ik was te lurchesteld.

Ik had veel geld uitgegeven voor het feest, ongeveer 180 euro.

En het voorgerecht was ook niet bijzonder.

Het was een voorverpakte salade uit de supermarkt.

Het was te weinig.

Ik weet dat het belangrijk is om kerst met mijn familie te vieren.

Maar ik was wel een beetje boos.

Mijn familie kan beter koken.

Ze hebben meer geld dan ik, ze hadden beter kunnen doen.

Vorig jaar was het eten ook niet goed.

Ik weet niet of ik volgend jaar weer zo wil vieren.

Ik had veel moeite gedaan.

Ik had extra tafels en stoelen gehuurd.

Ik had speciale onderleggers en servette gekocht.

Ik had extra lampjes en karsen voor de kerstsweer.

Maar mijn familie had niet veel moeite gedaan.

Dat vond ik niet leuk.

Ik ben blij dat ik kerst met mijn familie kan vieren.

Maar ik wil ook dat iedereen moeite doet.

Dat is belangrijk voor mij.

Dus volgend jaar ga ik het anders doen.

Ik ga beter plannen en ik ga met mijn familie praten.

Ik wil dat iedereen helpt.

Kerst is een feest voor iedereen.

Dus iedereen moet helpen.