Paasvuren in het noorden (Max bij Kijkduin)

Niet op het strand zelf, maar bij dat lager Duinpad met houten paaltjes.

Hij had een papieren Baker T in zijn hand en in zijn jasak zat een klein zakje met zand van gisteren per ongeluk meegenomen.

Het rook naar Dennen Nalden en Zuidelucht. Max moest straks naar een sporthal, want hij helpt soms als vrijwilliger bij een jeugd team.

Hij voelde zich een beetje slaaperig, maar ook benieuwd naar de dag.

Terwijl hij daar stond, dacht hij aan twee verhalen die hij laatst horden.

Over een man die in deventer tussen scheefe kopjes zorgt naar een plaat en over iemand in tram 1 met paas eitjes in een papieren zak.

Nederland is soms net een doos verrassingen, Montpel de Max.

Hij zette zijn telefoon aan, want de NOS-wekdienst speelde al.

Jo, ineens horden hij het nieuws. In het Norden en Oosten gingen paasvuren misschien door.

En er waren vinales van de euro hockey league. Max kijk op als of iemand zijn naam riep.

Paasvuren en hockey-vinales. Dat is een rare mix, zij hij hard op.

In de sporthal kwam hij later binnen. Er klonken een piep van het scoreboard en ergens stuiterde een bal.

Bij de ingang stond een vrouw met een gele hes aan. Jij bent Max toch. Jij helpt bij de ingang, zij ze. Max knikten.

Ja, ik was er. Wat is er? Er komt misschien een groep mensen kijken. Vinalen op een scherm.

Maar er is ook gedoe, zij ze. Gedoe? Ze hield haar telefoon omhoog.

Mijn broer staat bij zo'n paasvuur in het Oosten. Hij zegt dat het houd al klaar ligt, maar dat er regels zijn.

Brandwacht afspraken geen gekke dingen. Toen ging Max zijn eigen telefoon. Een vriend, joris, Belden.

Max, jij bent toch in Den Haag? Hier is het spannend hoor. Iedereen wacht. Het ruikt al naar houd en roek, maar we mogen nog niet. Max slikten.

Blijf bij elkaar. Niet rennen. Oké? Als er iets veranderd luister je meteen. Joris lacht de kort.

Je klinkt net zo streng als een agent bij het binnenhof. Max, zij.

Bijna. Ik ben gewoon iemand die geen gedoe wil snapje. Later bij het scherm in de sporthall kwam die groep echt.

Ze klapte bij elke actie en iemand tickte met een hockeystick op de vloer als of het een trommel was.

Max voelde de spanning wegzaken. Hij hebt de joris. Alles oké? Joris stuur de terug. Ja, het vuur ging aan netjes. Iedereen blij.

Max kijk om zich heen naar al die mensen die samen keken en samen aademhalden. Dit is het, dacht hij.

Niet alleen het vuur, niet alleen de finale, maar dat je op elkaar lett. En ja, Max was best trots. Lekker bezig Nederland.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com. De tuliptrainer klaarstaan voor interactief oefenen. Tot morgen.