B1 Dutch - SS183 - ☕ Marieke en de Licht-Leak Missie - Learn Dutch

Op een bankje dat uitkijk over het stille water. Het was een frisse middag met een lichte bris die de geur van de zee naar haar toetblis.

Ze had een thermosflas met warme chocolade melk bij zich en haar favoriete boek lag open op haar schoot.

Hoe wel het weer wat frisjes was, vond ze het heerlijk om hier te zitten, weg van de drukte van het dagelijks leven.

Terwijl ze een slok nam en de pagina omslug, hoorde ze een stem naast zich.

Wat een uitzicht he, zij een ouderen man die naast haar op het bankje was komen zitten, maar Rieke knikte glimlagend.

Ja, het is hier prachtig. Ideaal om even tot rust te komen.

Plotseling werd hun rustige moment onderbroken door het geluid van een melding op haar telefoon.

Rieke pakte haar mobiel en zag de pushmelding van de NOS-app.

Verdachten van mord op promenenten Ucraniense politicus parroby aangehouden.

Ze laste kop nogmaals en haar nieuwsgierigheid was gewekt.

De ouderen man naast haar had het ook opgemerkt.

Nieuws uit Ucranienen toch? Vroegi.

Rieke knikte en vertelde hem wat ze net had gelezen.

De man, die zich voorstelde als Kees, leek geïnteresseerd in het NOS.

Het is een bizarretijd, he.

Al dat gedoe in de wereld. Mij maar de hij.

Rieke dacht even na.

Hoe wel ze vaak nieuwsvolchten raakte het haar dit keer meer dan anders.

Misschien omdat het zo dichtbij voelde, omdanks de afstand.

Ja, het is als of alles steeds dichterbij komt, antwoorden ze.

Ze sprake verder over de impact van dergelijk nieuws en hoe het hun kijk op de wereld veranderde.

Marieke realiseerde zich dat ze niet de enige was, die zich soms overweldigd voelde,

door alles wat er ganden was.

Maar daarom is het zo belangrijk om af en toe even te ontsnappen, zoals nu.

Zij ze, wijzend naar het rustige water voor hen, Kees knikte in stemmend.

Dat kwam goed uit.

Na een tijdje stond Marieke op.

De zon begon onder te gaan en ze voelde dat het tijd was om terug naar huis te gaan.

Het was fijn om met je te praten, Kees, zij ze terwijl ze haar tas in pakten.

Ja, hetzelfde, antwoorden hij, misschien zien we elkaar nog eens hier.

Op weg naar huis dacht Marieke na over hun gesprek.

Het nieuws had haar eerst van haar stuk gebracht, maar het gesprek met Kees had haar geholpen

om het in perspectief te plaatsen.

Hoe wel de wereld soms geautisch leek waren er altijd momenten van rust en verbinding te vinden.

Dat was een gedachte die ze koesterde.

Terwijl ze haar fiets op het pad zetten en richting huisreed.

Ze nam zich voor om vaker de tijd te nemen voor zulke momenten van stilte en reflectie.

Achter afgezien was deze middag precies wat ze nodig had om even te ontsnappen aan de hektiek van de wereld.

En dat dacht ze met een glimlag was precies waar het allemaal om draaiden.

Fijn dat je er was vandaag.

Morgen ontmoeten we elkaar weer voor een nieuw avontuur.