#SS12 - Laten we schelpen zoeken!

Het was een warme zomerdag in Nederland, de familie de vries, besloten om een dagje naar het strand te gaan.

Ze pakten hun zwemkleiding, handdoeken en zonnebrandkramen in en reden naar de kust.

Bij aankomst voelde iedereen de zachte, warme zandkorrels onder hun voeten.

De kinderen, Emma en Tom renden meteen naar de zee.

Vader zette het strandtentje op en moeder smerde iedereen in met zonnebrandkramen.

Vergeet niet om je goed in te smeren, anders verbrant je, waarschuwden ze.

Emma en Tom beklommen een zandduin en gebruikten hun schepjes om een groot zandkasteel te bouwen.

Dit is het hoogste zandkasteel ooit, riept Tom enthousiast.

Emma knikten en deed nog een schepje zand op de hoogste toren.

Terwijl de kinderen speelden, stel de vader voor om een wandeling langs het strand te maken.

Laten we schelpen, zoeken, zij hij.

Moeder vond het een goed idee en samen liepen ze langs de waterlijn.

Ze vonden mooie schelpen en een paar glansende steenen.

De golfen maakten een rustgevend geluid en de zee leek einde los.

Na een tijdje kreeg ze trek en besloten ze om een eisje te kopen bij een strandtentje.

Ik wil een aard bij een eisje, zij Emma.

Tom koos voor chocolade, ze genoten van hun eisjes, terwijl ze naar de meeuwen keken die boven hun hoofd cirkelden.

Toen de zon begon te zakken, pakten ze hun spullen in en reden ze naar huis.

Wat een leuke dag was dit, zijn moeder.

We moeten dit vaker doen.

Vader knikte instemmend en kekte vrede in de achteruitkijkspiegel naar Emma en Tom die moe en te vrede in slaap waren gevallen.

De familie de vries had niet alleen genoten van het strand, maar ook van elkaar's gezelschap.

Ze wisten dat herinneringen maken met het gezin kostbaar was en ze besloten om meer van zulke uitstapjes te plannen.