De Hond die Niet Luisterde

Het is zaterdagochtend. De zon schijnt door het raam.

Ik word wakker van een natte neus in mijn gezicht.

Het is Max, mijn hond.

Max is een grote bruine hond.

Hij is lief, maar soms ook erg eigenwijs.

Max, ga liggen, zeg ik.

Max kijkt me aan.

Hij kwispelt met zijn staart, maar hij gaat niet liggen.

Hij blijft naar me kijken met zijn grote bruine ogen.

Ik zucht.

Max, luister nou.

Max blaft zacht.

Hij draait een rondje en gaat dan toch liggen, maar niet voor lang.

Vijf minuten later staat hij weer naast mijn bed.

Max, het is zaterdag.

Ik wil uitslapen, zeg ik.

Max legt zijn kop op mijn knie. Zijn ogen smeken:

Alsjeblieft, baasje, ik moet naar buiten.

Ik geef het op.

Ik sta op en trek mijn jas aan.

Max springt blij op en neer.

Zijn staart zwaait heen en weer.

Oké, oké, we gaan, zeg ik.

We lopen naar de deur.

Max duwt zijn neus tegen de deurklink.

Hij wil naar buiten.

Nu.

Buiten is het fris.

De lucht ruikt naar nat gras.

De bomen hebben nog geen bladeren.

Het is vroeg in het voorjaar.

Max rent meteen naar zijn favoriete plekje in het park.

Ik loop rustig achter hem aan.

Ik heb mijn handen in mijn zakken.

Het is stil in de buurt.

Alleen een paar vogels zingen.

Plotseling stopt Max.

Hij staat stil bij een bankje.

Op het bankje zit een oude mevrouw.

Ze heeft een rode hoed op.

Ze eet een boterham.

Max kijkt naar de boterham.

Hij kwijlt een beetje.

Max, kom hier, zeg ik streng. Maar Max luistert niet.

Hij loopt naar de mevrouw toe.

Zijn staart zwaait vrolijk.

De mevrouw lacht.

Wat een lieve hond, zegt ze.

Hij wil zeker een stukje brood.

Ik schaam me een beetje.

Het spijt me mevrouw.

Hij is soms zo brutaal, zeg ik.

De mevrouw schudt haar hoofd.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram, dan stuur ik je een

speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

De mevrouw schudt haar hoofd.

Ach, dat geeft niet.

Ik vind het gezellig.

Ik zit hier elke ochtend.

Het is fijn om een beetje gezelschap te hebben.

Ze breekt een stukje van haar boterham af en geeft het aan Max.

Max pakt het voorzichtig aan.

Hij kwispelt nog harder.

Dank u wel, mevrouw, zeg ik.

Hoe heet u?

Mevrouw Jansen, zegt ze.

En u?

Ik ben Rick, zeg ik.

En dit is Max.

Max, herhaalt mevrouw Jansen.

Een mooie naam voor een mooie hond.

We praten nog even.

Mevrouw Jansen vertelt dat ze hier vroeger met haar eigen hond kwam.

Die hond is nu dood.

Ze mist hem nog elke dag.

Daarom komt ze hier nog steeds om de honden te zien.

Max gaat naast haar zitten.

Hij legt zijn kop op haar schoot.

Mevrouw Jansen aait hem zachtjes.

Na een tijdje zeg ik, we moeten gaan mevrouw Jansen.

Het was fijn om u te ontmoeten.

Insgelijks, Rick, zegt ze.

Kom je morgen weer?

Dan neem ik een extra boterham mee voor Max.

Ja, graag, zeg ik.

Dat lijkt me leuk.

We lopen terug naar huis.

Max rent vooruit.

Hij is blij.

Ik ook.

Thuis aangekomen, ga ik op de bank zitten.

Max springt naast me.

Hij legt zijn kop op mijn been.

Ik denk aan mevrouw Jansen, ze was zo aardig.

Ik voel me warm van binnen.

Soms gebeuren er mooie dingen als je hond niet luistert.

Ik glimlach.

Max, je bent een eigenwijze hond, zeg ik.

Maar ik hou van je.

Max zucht tevreden.

Hij sluit zijn ogen.

Ik streel zijn zachte vacht.

Buiten, schijnt de zon nog steeds.

Het wordt een mooie dag.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutchfluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert. Tot de volgende keer.