Een Peperduur Pakketje naar Sydney

Mark wants to send a birthday package to his sister in Australia at the last minute.

His girlfriend Sanne tries to help him navigate the PostNL app, but they soon realize that shipping internationally requires more preparation than they thought.

Mark: Sanne, heb jij toevallig nog een rol tape liggen?

Sanne: Tape?

Hoezo, ga je verhuizen ofzo?

Mark: Nee, ik moet dit pakketje vandaag nog versturen naar Lotte in Australië.

Ze is volgende week jarig.

Sanne: Mark, dat is een oude schoenendoos.

Die valt bijna uit elkaar.

Mark: Ah joh, met genoeg tape komt het wel goed.

Waar ligt het?

Sanne: In de keukenla, naast de schaar.

Maar wacht even, wat zit er eigenlijk allemaal in?

Die doos ziet er superzwaar uit.

Mark: Gewoon wat Nederlandse dingen die ze mist.

Stroopwafels, oude kaas, drie zakken drop... en een dik boek.

Sanne: Oude kaas?

Naar Australië?

Mag dat überhaupt wel door de douane daar?

Mark: Geen idee, vast wel.

Kaas is toch vacuüm verpakt?

Sanne: Ze zijn daar superstreng met etenswaren.

Heb je trouwens al een verzendlabel aangemaakt?

Mark: Nee, ik dacht dat ik dat gewoon bij het PostNL-punt kon doen.

Bij de kassa van de Primera.

Sanne: Voor een pakket buiten de EU?

Dan moet je zo'n douaneformulier invullen.

Dat kun je echt beter vooraf in de app doen.

Mark: Pff, wat een gedoe.

Kun jij even kijken?

Mijn telefoon ligt boven.

Sanne: (zucht) Oké, ik pak de app er wel even bij.

Pak jij de weegschaal, we moeten weten hoe zwaar het precies is.

Mark: Momentje... (geluid van schuiven) Oké, hij weegt precies 2,5 kilo.

Sanne: 2,5 kilo?

Mark, weet je wel wat dat kost naar zone 3?

Mark: Valt toch wel mee?

Tientje of twee?

Sanne: Ik vul het nu in...

Boven de twee kilo schiet het tarief omhoog.

Het is bijna veertig euro!

Mark: Wat?!

Veertig euro om een paar stroopwafels en een boek te versturen?

Sanne: Ja, dat krijg je met internationale post.

Wil je er niet gewoon wat uithalen?

Dat zware boek bijvoorbeeld?

Mark: Nee, dat boek is juist haar echte cadeau!

Die drop en kaas zijn gewoon extraatjes.

Sanne: Dan moet je die veertig euro maar betalen.

Heb je het adres van Lotte?

Mark: Ja, wacht, ik zoek het even op in WhatsApp.

Hier: 42 Wallaby Way, Sydney.

Sanne: Grappig hoor, Finding Nemo.

Geef nou maar het echte adres.

Mark: Oh ja, sorry.

Het is 15 Bondi Road.

Sanne: Goed.

Ik vul in: 'Gift', en dan de waarde... wat is de waarde van de inhoud?

Mark: Zet maar op dertig euro ofzo.

Sanne: Prima.

Ik betaal het label wel even via iDeal, dan stuur ik je zo een Tikkie.

Mark: Super, je bent een heldin.

Hebben we een printer nodig voor dat douaneformulier?

Sanne: Volgens de app moet je het CP71 formulier uitprinten en op de doos plakken.

Mark: Maar onze printer is toch stuk?

Sinds vorige maand al!

Sanne: Oh kak, dat is waar ook.

De inkt was op en we hebben nooit nieuwe gekocht.

Mark: Wat nu?

Kan de Primera dat niet gewoon voor me printen?

Sanne: Misschien?

Maar het is al tien voor zes.

De Primera sluit om zes uur!

Mark: Shit!

Ik pak m'n jas.

Ik fiets er nu meteen heen.

Sanne: Met die slappe schoenendoos op de fiets?

Dat gaat mis, het regent keihard!

Mark: Ik doe er wel een vuilniszak omheen.

Kom op, we gaan samen, dan kun jij de doos vasthouden achterop.

Sanne: Ik ga echt niet door de regen fietsen voor jouw slechte planning!

Mark: Alsjeblieft?

Ik trakteer vanavond op Thuisbezorgd!

Sanne: (zucht) Vooruit dan.

Maar als we daar aankomen en ze kunnen niet printen...

Mark: Hallo!

Gelukkig, jullie zijn nog open.

Ik wil dit pakketje versturen.

Medewerker: Goedenavond.

Zo, dat is een flinke doos.

Buitenland?

Mark: Ja, naar Australië.

Ik heb het label al betaald in de app, maar ik kon het douaneformulier niet printen.

Medewerker: Ah, dat is vervelend.

Voor pakketten buiten de EU moeten we dat formulier echt fysiek hebben...