De geur van versgebakken brood

Dach?

Sluwend.

In de regenachtige straten van Rotterdam, waar de geur van versgebakken brood uit de

nabijgelegen bakkerijsweefde, liep maakken met haar paraplu stevig in haar hand geklemd.

Ze had net een drukke dag op kantoor achter de rug en haar gedachte stromde als de regen

die zachtjes tegen de tegenstikten.

Terwijl ze langs de etelages van de winkels liep, bleef haar blik hangen bij een oude boekwinkel.

De etelage, geveeld met vintage boeken en verweerde koftjes, vluisterde naar haar om binnen te komen.

Mijken was altijd al een dromer geweest, iemand die zich verloren in de bladzijders van verhalen die haar

naar andere werelden brachten. Maar tegenwoordig voelde ze zich gevangen tussen het verlangen om te ontsnappen

en de realiteit van haar verantwoordelijkheden.

Herwerk als accountant verschafte haar stabiliteit, maar het liet een leeggevoel in haar achter.

Terwijl ze door de winkel liep, viel haar oog op een klein oude boek waarvan de titel bijna niet meer

leesbaar was. Gedreven door een onverklaarbare drang, openen ze het. De pagina spraken over

verrelanden en verloren ambities, over dromen die nooit werkelijkheid werden. Mijken voelde een steek

van herkennen, terwijl ze las over de hoofdperson die ondanks zijn angst, zijn vrijheid zorgt.

Ja, met het boek in haar hand, merkte ze plotseling de oude boekhandelaar op die haar met een

mysterieusig glimlag aankeken. Sommige keuzes maken we niet alleen voor ons zelf, zij hij zachtjes,

als of hij haar gedachten had gelezen. In de tremp terug naar huis kon Mijken het gevoel niet van zich

afschudden dat iets in haar veranderd was. De twijfels, die als een grondtoon hadden gespeeld, in de

Helderder. Hoe wel, ze nog niet precies wist, welke verandering er in haar had plaats gevonden,

voelde ze een nieuwe vast beradenheid vormen. Die avond terwijl ze uit het raam naar de reage keek,

die nog steeds genadeloos uit de heemelviel, kwam er een plotse kante over haar heen. Ze wist dat

de reis die voor haar lag met onzekerheden gepaard zou gaan. Maar ze besloten dat ze het sturen van haar

leven met eigen handen wilde doen. De volgende ochtend ging ze met andere door de supermarkt, de

geur van versvruid en de roep van een verrezee nog steeds in haar gedachten. Misschien was het de stem die

in haar binnenste vluisterde, of misschien was het gewoon een voorbijgaant moment van moet,

maar Mijken maakte zich klaar om de teugels van haar eigen verhaal in handen te nemen. Ze wist niet

of ze klaar was, maar ze wist wel dat ze wil de beginnen. Dit was het weer. Je hebt geluisterd

naar een kort gesprek in het Nederlands over het meest recente nieuws. We hopen dat je weer wat

hebt geleerd. Bedankt voor het luisteren. Vergeet trouwens niet te subscribe en we zijn benieuwd

naar wat jij denkt over het laatste nieuws. Laat het ons weten in de comments of contact ons via

Dutch fluency.com. Dutch fluency.