Ik heb 50 open sollicitaties verstuurd en dit was het...

Die allen tijdje op zoek was naar een nieuwe baan.

Zijn familie gaf hem steeds hetzelfde advies.

Stuur open sollicitaties, zijde ze.

Bedrijven hebben dringend personeel nodig.

Binnen een week heb je een baan.

Tom was niet overtuigd, maar hij dacht bij zichzelf.

Niet geschoten is altijd miss.

Dus begon hij open sollicitaties te sturen.

Hij sturde er wel vijftig in de loop van enkele maanden.

Van de vijftig bedrijven die hij had benaderd, hadden vijf en twintig bedrijven.

Niet eens de moeite genomen, om hem een meeldje terug te sturen.

Dat was een beetje teleurstellend, maar Tom bleef positief van de bedrijven die wel reageerden.

Zijden de meesten dat ze geen vakatures hadden.

We zoeken nu geen personeel, schreef ze, of we hebben geen openstaande vakatures.

Dus de kans op een baan was nog steeds niet groot.

Zes bedrijven lieten Tom na wat meelwisseling weten dat ze geen plek voor hem zagen in hun team.

Dat was natuurlijk niet leuk om te horen, maar Tom wist dat het soms zo gaat in de zoektocht naar een baan.

De overige vijf bedrijven nodigde een Tom uit voor een sollicitatie gesprek.

Dree keer had hij een telefoonisch gesprek en twee keer ging hij naar het bedrijf toe voor een fysiek gesprek.

Na elk gesprek wachten Tom in spanning op het resultaat.

Hela's werd hij elke keer afgewezen.

Na deze ervaring concludeerde Tom dat open sollicitaties niet zo succesvol waren als zijn familie had gedacht.

Het had maar in 10 procent van de gevallen tot een gesprek geluid en in geen enkel gevalt tot een baan.

Ondanks alles bleef Tom optimistisch.

Hij was nog steeds op zoek naar een baan, maar hij had een waardevolle les geleerd.

Hij wist nu dat hij zich niet alleen op open sollicitaties moest richten, maar ook op bestaande vakatures.

Want zoals het oude gezegde luid niet gesgoten is altijd miss.

En wie weet misschien zou de volgende sollicitatie wel de juiste zijn.