Reuzenotter, hyena, sneeuwuil en 37 an… (Fatima)

Jo, Fatima liep in de naamiddag langs de duinen bij Kijkduin met zand in haar schoenen

en een papieren zak met vis in haar hand.

Ze kwam net van het 700 opvangcentrum, waar ze één keer per week hielp met emmersvullen en ramen zeemen.

De lucht roek naar zout en weer en ergens riep een meeuw als of hij boos was op de hele wereld.

Fatima had een goede dag, maar haar hoofd zat vol. Gisteren had ze nog een appje gekregen van liv.

Die weer zat te blocken in een grote leesaal. En vorige week vertelde hun vriendin over Nina,

die in een pensioen in Woutzend bijna haar wekker had gemist. Iedereen is druk, dacht Fatima.

Ik ook, maar ik wil iets goed doen. Bij de ingang stond Rens, een vrijwilliger met een pet die

altijd schreef zat. hij kijkt naar Fatima's zak. Als dat voor de 700 is, dan ga ik protesteren.

Zij hij serieus. Bijna lachte Fatima. Dit is voor mij. Ik ben geen zehond hoor. Nou luister, binnen

klonk in eens de radio harder. M'n vrouw baas de koordinator, riep van uit de keuken, Fatima,

kom even. NOS heeft nieuws overdieren. Fatima liep naar binnen en zag op het kleine schermpje.

Reuze notter, hyena, sneeuw uil en nog veel meer dieren krijgen extra bescherming. M'n vrouw baas

tickten met een lepel tegen een mok. Ting, ting. Vertig zorgte zeg. Daas ook wat. Rens vloed. hyena in

Nederland, kom op zeg. Die lacht ons uit. Niet hier, Zij Fatima. Maar het gaat om bescherming. Regels,

minder handel, meer controle. M'n vrouw baas knikten. Precies. En het gaat ook om dieren die mensen

als bijzonder zien, net als of gewone dieren geen aandacht verdienen. Ze wees naar een bak met vis.

Deze sprot kijkt ook lief hoor. Fatima pakte haar telefoon en open de het artikel. Ze las langzaam,

want ze wilden alles snappen. Reuze notter, zijn ze zacht. Dat klinkt als een groot knuffel

beest, maar het is vast pittig. Rens deed als of hij een hyena was en maakte een rare lag. M'n vrouw baas

kijkt streng. Rens. Niet doen. Straks schrikt de zeehond. Toen moest Fatima toch lachen. Oké, oké.

Maar ik vind het goed nieuws. Het voelt als of iemand eindelijk zegt, dieren zijn geen spullen.

Later die avond plakte Fatima een nieuwe poster bij de deur. Respekt voor dieren, ook de kleinjes.

Ze schreef er met stift bij. Dit is het. En toen ze naar buiten ging, hoorde ze weer die meeuw. Fatima

kijk om hoge en dacht. Vandaag was klein, maar het telt. Lekker bezig, Fatima. Nou, het volledige

transcript is gratis te lezen op Dutch Fluency.com. De tuliptrainer heeft het klaarstaan voor interactief oefenen. Tot morgen.