Lekker dan. Bijna elk Europees land kiest voor de...

Ze waren allemaal bij elkaar gekomen om te praten over hun favoriete scheldwoorden.

Het was een vreemde bijeenkomst, maar de landen vonden het belangrijk om deze discussie te hebben.

De Duitsers kozen voor het woord idioot.

De Franse vonden inbeziel een goed scheldwoord.

De Spanjaar de Kozen tonto.

En de italianen gingen voor SEMO.

Bijna elk land koos voor een scheldwoord dat verwees naar de geslachtstaat of het oudste beroep op aarde.

Maar toen was Nederland aan de beurt.

De Nederlandse vertegenwoordiger stond op en zij.

Ons favoriete scheldwoord is kanker.

De andere landen waren verrast.

Waarom zou je zo iets vreselijk schiezen?

Vroeger ze.

De Nederlandse vertegenwoordiger legde uit.

Dit is een recent fenomen.

Tot diep in de jaren 90 horde je kanker vrijwel nooit als scheldwoord.

Maar nu is het helaas heel gebruikelijk.

De andere landen waren geschokt.

Ze konden niet geloven dat Nederland zo'n ernstige woord als scheldwoord zou gebruiken.

Na de bijeenkomst gingen de landen naar huis.

Ze waren allemaal een beetje verbast over de kozen van Nederland.

Maar ze respecteerde het recht van Nederland om zijn eigen scheldwoorden te kiezen.

En zo eindigde de bijeenkomst van de Europese landen,

ze hadden allemaal iets geleerd over de culture van de andere landen.

En ze hadden ook geleerd dat scheldwoorden een spiegel kunnen zijn van de maatschappij.

Dus de volgende keer dat je een Nederlander hoort schelden,

denkt dan even na over wat het zegt over de Nederlandse culture.

Want scheldwoorden zijn meer dan alleen maar woorden.

Ze zijn een reflexie van onze maatschappij en onze waarden.