Podcast De Dag: Godfluencers en volle… (Pieter)

Nou, Pieter stond op een woensdagavond in een kleine kringloobwinkel in deventer, tussen stapels, oude platen en een rijschave kopjes.

Hij zorgt een simpelenwekker, want zijn telefoon veel steeds uit, precies als hij op tijd wilde zijn voor zijn taalkurses.

In de winkel roken het naar stof en een beetje naar kanil, als of iemand net appeltaart had meegenomen.

Pieter hield een plastikwekker tegen zijn oor.

Deze leeft nog, Montpelletheij.

Bij de kassa zat een vrijwilliger met een velgroene truu en een ringlamp op tafel.

Ja, echt zo'n lamp als mensen gebruiken voor filmpjes.

Pieter dacht wat moet je nou met een ringlamp tussen de lepeljes?

Maar hij zijn niks. Hij wilde gewoon afrekenen en weer verder.

Toen horde hij ineens een stem uit een klein spiekertje bij de kassa.

Podcast de dag, zij de stem, over god-fluensers en volle kerken.

Pieter kijk op, de vrijwilliger glimlacht de breed.

Te leuke, ik luister dit altijd hier, dan blijft mijn hoofdwakker, Pieter lachten.

God-fluensers, dat klinkt als een nieuwe smaakhaagelslag.

Bijna, we zeggen eigenlijk in fluensers, zij de vrijwilliger.

Maar ja, dit gaat over geloof en social media.

Net op dat moment kwam er een jonge binnen met een hoedie en een telefoon op een mini-statief.

Hij stapt er niet naar de kopjes, maar recht naar een kast met karsen.

Oké, mensen, zij hij zacht tegen zijn camera.

Vandaag, hoe je rustig blijft als je bus te laat is, Pieter moest bijna hard te lachen.

Een bus die te laat is?

Dat is in Nederland net zo normaal, als fietsen zonder bell.

De jonge dreiden zich om en zag Pieter.

Wil jij even aanmen zeggen voor de video?

Pieter schok.

Ehh, ik heet Pieter.

De vrijwilliger, zij, doen maar gewoon, is grappig.

Pieter deed als of hij heel serieus was en zij, aanmen en ook, eten genoeg groente.

De jonge knikte als of hij een professoren was.

Sterk, dat zet ik erbij.

Toen ging Pieter betalen, maar er stond in eens een rijmensen bij een klein bordje.

Vanavond, zang in de kerk, iedereen welkom, de vrijwilliger wees naar buiten.

Ze komen nu al, niet alleen voor zingen, ook omdat ze die jonge online volgen, Pieter liep mee, nieuwsgierig.

Bij de kerk deur kreeg hij een kaartje in zijn hand.

Binnen hoorde hij stemmen, zacht en samen, en Pieter voelde zijn schouders lager worden.

Hij vluisterde, daar is ook wat, ik kwam voor een wekker.

De vrijwilliger zij, en je krijgt er rust bij.

Dit is het, later fiets de Pieter naar huis met de wekker in zijn tas.

Hij dacht aan die jonge met zijn camera, aan de podcast, en aan al die mensen die gewoon even samen wilden zijn.

En hij besloot, morgen zet ik mijn telefoon niet meteen aan.

Eerst luister ik naar echte stemmen, net zo stevig als een Hollandse dijk.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen.

Tot morgen.