Kringloopvondst in Roosendaal (Lars luistert podcast)

Een koptelefoon met een lange kabel.

Binnen rook het naar stof, natte jassen en filtercoffee.

Een radio in de hoek krakte een liedje dat steeds net te hard stond.

Lars hield van dat soort plekken. Je vindt er spullen met een verhaal.

Net als een stroopwafel die al een beetje gebroken is, maar nog steeds prima smaakt.

Hij schoof langs een tafel met mokken en vond een bak met elektronica.

Tussen afstandsbedieningen lag een klein MP3-spelertje. Er zat een sticker op, luisterleist.

Lars drukte op play, gewoon uit nieuwsgierigheid. In zijn hoofdacht hij, als het niks is, dan leg ik hem terug.

Jo, en toen hoorde hij ineens een stem. Podcast de dag. Lars keek op, als of iemand hem aansprak.

De aflevering ging over een Iranse ex-croneprint en een lange arm, die ver kon rijken.

Het ging over mensen die worden gevolgd, over druk en over angst, zelfs ver weg van Iran.

Naast Lars stond een vrouw met een groen regenjak. Ze wees naar het spelerje.

Is dat van jou? Vroeg ze zacht? Nee, zij Lars.

Ik vond hem net, er staat een podcast op. Een man bij de boekenkast draaiden zich om.

Hij had een pet lage over zijn ogen. Hij liep langzaam dichterbij als of hij de radio wilde horen, maar hij keek naar Lars handen.

Lars slikte. In de podcast zei iemand.

Ze proberen invloed te hebben, ook in andere landen. Lars zette het volume lager.

Het voelde ineens als of de winkel kleiner werd. De vrouw vluisterde. Zet maar uit.

Straks denkt iemand dat jij. Je weet wel. De man met de pet stond nu dichtbij.

Waar heb je dat ding vandaan? Vroeg hij? Zijn stem was niet boos, maar wel scherp.

Uit die bak, zij Lars en hij wees. Ik wilde alleen luisteren. De man keek naar de stikker en toen naar Lars.

Die stikker, die heb ik geplakt, zij hij. Mijn MP3-speler. Ik was hem kwijt. Lars gaf het spelertje terug, snel.

Als je blieft, ik wist het echt niet. De man knikt de kort en liep weg, zonder verder iets te zeggen.

Toen, bij de kassa lachten de kasseer ineens. Jij kijkt als of je net haring met slagroom hebt gegeten,

zij ze. Lars ademde uit. Ik schrok gewoon een beetje. Buiten dacht hij aan Ravie, die ooit met een

giel bad eentje op peron vijf in Zwolle stond en aan Ruben in Lelystad bij die zoemende lampen en de

sneller gaat. Lars kocht toch een koptelefon. En later die avond luisterde hij de podcast helemaal af,

maar nu bewust, met aandacht. En met het idee dat verhalen soms dichterbij komen dan je denkt. Dit

is het, dacht hij. Niet wegkijken, maar kijken, alleen wel een beetje slim. Nou, het volledige transcript is

gratis te lezen, op Dutchfluency.com. De tulip-trainer klaarstaan voor interactief oefenen, tot morgen.