The AI at the Jumbo

Het is donderdagmiddag, iets over vieren.

De Jumbo aan de rand van het dorp is druk, zoals altijd op dit uur.

Mensen met boodschappentassen.

Kinderen, die zeuren om snoep en het geluid van karretjes, die over de tegels ratelen.

In de verte ruikt het naar vers brood en iets chemisch, alsof iemand een schoonmaakmiddel heeft laten vallen.

Meneer De Vries, een man van in de vijftig met een grijze snor, duwt zijn karretje door gangpad drie.

Hij is hier elke week, steevast op donderdag.

Hij kent de winkel als zijn broekzak, maar vandaag staat er iets nieuws bij de ingang.

Een groot scherm, fel verlicht, met daarop de tekst:

Welkom bij de Jumbo. Ik ben Jumbo AI. Waarmee kan ik u helpen?

Meneer De Vries stopt. Hij kijkt naar het scherm.

Het scherm kijkt terug, althans zo voelt het.

Even later verschijnt er een vrolijk poppetje met een petje op.

Hallo, ik zie dat u vaak champignons koopt.

Wist u dat ze vandaag in de aanbieding zijn?

Meneer De Vries fronst.

Hoe weet u dat?

mompelt hij.

Het poppetje lacht.

Ik leer van uw aankopen.

Ik kan u ook recepten geven.

Zal ik een lekker champignonrisotto met u delen?

Meneer De Vries schudt zijn hoofd.

Nee, dank u.

Ik wil gewoon mijn boodschappen doen.

Hij loopt verder, maar het scherm volgt hem niet.

Toch heeft hij het gevoel dat hij bekeken wordt.

Bij de zuivelafdeling staat een klein cameraatje boven het schap.

Het knippert groen, dan hoort hij een stem achter zich.

Meneer De Vries?

Het is een jonge vrouw in een Jumbo-pet.

Ze heeft een tablet in haar hand.

Ik zie dat u vaak halfvolle melk koopt. Maar vandaag is de volle melk in de aanbieding.

De AI zegt dat u dat misschien lekkerder vindt.

Meneer De Vries zucht.

De AI zegt dat?

Sinds wanneer weet een computer wat ik lekker vind?

De vrouw lacht zenuwachtig.

Nou, het is een nieuw systeem.

Het leert van onze klanten.

Het is heel handig.

U krijgt persoonlijke tips.

'Persoonlijke tips,' herhaalt meneer De Vries.

Ik kom hier al 20 jaar.

Ik weet zelf wel wat ik nodig heb.

Hij pakt zijn halfvolle melk en loopt naar de kassa.

Onderweg hoort hij omgeroepen worden.

Let op klanten.

De Jumbo AI heeft vandaag een speciale aanbieding voor liefhebbers van pasta.

Gangpad vijf, tweede schap.

Meneer De Vries schudt zijn hoofd.

Hij heeft nooit van die onzin gehouden.

Bij de kassa staat een lange rij.

Voor hem staat een mevrouw met een...

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

een klein hondje in haar tas.

Het hondje blaft naar het zelfscanscherm.

'Stil, Bello,' zegt de mevrouw.

Het scherm zegt: 'Welkom, mevrouw.'

Ik zie dat u vaak hondenvoer koopt.

Wist u dat er een nieuwe smaak is?

De mevrouw kijkt verbaasd.

Nee, dat wist ik niet.

Ze lacht.

Wat slim zeg.

Meneer De Vries zucht nog dieper.

Is hij de enige die dit raar vindt?

Hij voelt zich oud.

Vroeger was de supermarkt gewoon een supermarkt.

Je pakte wat je nodig had, je betaalde en je ging naar huis.

Nu word je overal gevolgd en advies gegeven.

Dan is hij aan de beurt.

De caissière, een meisje van een jaar of achttien.

scant zijn boodschappen.

Heeft u nog zegeltjes?

Vraagt ze.

Nee, zegt meneer De Vries.

Maar ik heb wel een vraag.

Dat AI-systeem is dat verplicht.

Het meisje haalt haar schouders op.

Nee hoor.

U kunt het uitzetten, maar de meeste klanten vinden het wel leuk.

Leuk, mompelt meneer De Vries.

Ik vind het niet leuk, ik vind het een beetje eng.

Het meisje kijkt hem aan.

Eng?

Hoe zo?

Omdat het alles van me weet.

Wat ik koop, wanneer ik kom, zelfs wat ik lekker vind.

Dat gaat niemand iets aan.

Het meisje knikt langzaam.

Ik snap het.

Maar ja, de baas wil het.

Hij zegt dat we moeten innoveren.

Meneer De Vries betaalt en pakt zijn tas.

Buiten ademt hij de frisse lucht in.

De zon schijnt.

Hij voelt zich opgelucht.

Even geen schermen, geen stemmen, geen tips.

Thuis zet hij zijn boodschappen op het aanrecht.

Zijn vrouw komt de keuken in.

En was het druk?

Druk en raar, zegt meneer De Vries.

De jumbo heeft AI.

AI zegt zijn vrouw.

Wat is dat?

Een computer die alles van je weet.

Die je advies geeft over melk en champignons.

Zijn vrouw lacht.

Nou, dat is toch handig.

Meneer De Vries schudt zijn hoofd.

Ik vind het niet handig.

Ik vind het ongemakkelijk.

Ik wil gewoon mijn eigen keuzes maken.

Hij schenkt een kopje thee in en gaat aan de keukentafel zitten.

Buiten fietst een buurjongen voorbij.

Meneer De Vries kijkt naar buiten en denkt aan vroeger.

Toen was alles eenvoudiger.

Maar ja, de wereld verandert.

Of hij dat nu leuk vindt of niet.

Hij neemt een slok thee.

Morgen gaat hij weer naar de jumbo.

Want ja, hij moet eten.

Maar hij zal dat scherm negeren.

En als het poppetje weer begint over champignons, dan zegt hij gewoon niets terug.

Want hij is meneer De Vries.

En hij bepaalt zelf wat hij eet.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert, tot de volgende keer.