Dit is wat we moeten doen, mannen

Pieter woonde in een drukke straat in Amsterdam.

Elke dag ging hij naar zijn werk en elke dag kwam hij thuis.

En zat hij in zijn luienstoel.

Maar op een dag terwijl hij naar zijn werk ging, zag hij iets dat zijn leven veranderde.

Een jonge vrouw liep langs hem, ze zag er erg zenuwachtig uit.

De mannen achter haar waren luidruchtig en ze leek bang.

Pieter dacht, moet ik iets doen.

Ik ben maar één persoon. Wat kan ik doen?

Maar toen herinnerde hij zich iets dat zijn groot moeder altijd zij.

Een kleine actie kan een grote verandering maken.

De stopte Pieter en vroeg aan de vrouw.

Ben je oké?

Ze keek verbast, maar knikte snel en liep weg.

De mannen achter haar stopte en keken naar Pieter.

Ze lachten en gingen weg.

De vrouw was veilig.

Toen Pieter thuis kwam ging hij niet in zijn luierstoel zitten.

In plaats daarvan ging hij naar zijn computer en schreef een bericht op het internet.

Hij vertelde wat er was gebeurd en zij.

Dit is wat we moeten doen, mannen.

Het is vrij simpel.

Kijk uit je ogen.

Vraag.

Ben je oké?

En grijp in als het nodig blijkt te zijn.

Zo maken we de straat en veiliger.

Zijn bericht kreeg veel reacties.

Mensen waren het met hem eens.

Ze zeiden dat ze ook zouden helpen om de straat te veiliger te maken.

De Pieter was gelukkig.

Hij was te vreden.

Hij had vertrouwen in de toekomst.

Een paar dagen later was Pieter jaren.

Zijn zoon gaf hem een paar nieuwe schoenen.

Ze waren maat 42.

Dezelfde maat als de schoenen die hij aan had toen hij de vrouw hielp.

Pieter lachten.

Dit is de beste verjaardag ooit.

Ik heb nieuwe schoenen en ik heb de wereld een beetje beter gemaakt.

En zo ging het leven van Pieter verder.

Elke dag ging hij naar zijn werk.

En elke dag kwam hij thuis.

En zat hij in zijn luidestool.

Maar nu, als hij door de straat van Amsterdam liep, kijk hij om zich heen.

Hij vroeg ben je oké.

En hij grijp in als het nodig was.

Want hij wist een kleine actie.

Kan een grote verandering maken.