Gore pannekoeken en Nederlandse identiteit

Gisteren had Lars een gek idee.

Hij wilde pannenkoeken maken, maar niet gewone pannenkoeken.

Nee, hij wilde groene pannenkoeken maken.

Lars ging naar de supermarkt, omdat hij spinatie nodig had.

Hij kocht ook melk en ire.

Tuis kijk hij naar zijn ingedienten op tafel.

Hij had 400 milliliter melk.

140 gram bladspinatie, een pakje meer graene pannenkoekmix en twee ijren.

Dit wordt interessant, zij Lars tegen zichzelf.

Eerst, deed hij de spinatie in de blender, daarna groot hij de melk erbij.

Hij drukte op de knop en de blender maakte een heel hard geluid.

Na een minuut was de spinatie helemaal klein.

Het mengsel was nu donkergroen.

Lars keker naar en dacht, dit ziet er een beetje eng uit.

Maar hij ging gewoon verder.

Hij deed de groenevloestof, in een grote kom.

Daarna vochten hij de pannenkoekmix en de ijren toe.

Hij roerde alles goed door elkaar.

Het beslag was nu mooi groen.

Lars zette het voornuis aan op laag vuur.

Want hij had gelezen dat groene pannenkoeken snel bruin worden.

Hij deed wat boter in de pan en wacht even.

Daarna groot hij wat beslag in de pan en inderdaad.

De pannenkoek werd heel snel donker aan de onderkant.

Lars draaide hem snel om.

De pannenkoek was groen en bruin tegelijk.

Hij zag er een beetje vreemd uit.

Maar de geur was oké.

Lars deed de pannenkoek op zijn bord.

hij kijkt ernaar.

Hij nam een hub.

Hmm.

Zij hij hart op.

De smaak was anders.

Je proefde de spinatie een beetje, maar niet te veel.

Het was even wennen, maar na twee hubbond Lars het eigenlijk best lekker.

Hij deed wat poederzuiker erop en had de hele pannenkoek op.

Zijn buurvrouw Mia klopt op de deur.

Ze roken de pannenkoeken en wilden ook een hapje.

Wat is dat?

Vroeg ze toen ze de groene pannenkoek zag.

Gewoon een pannenkoek.

Zij Lars.

Hij is groen.

Ja, maar hij smaakt goed.

Probeer maar.

Mia nam een kleine hub.

Ze dacht even nou.

Zij ze.

Het is wel anders.

Maar niet slecht.

Lars lachten.

In Nederland zeggen mensen gewoon wat ze denken.

Niet slecht.

Vamia was eigenlijk een groot compliment.

Hij maakte nog vijf groene pannenkoeken.

Want morgen had hij een vergadering.

En hij wilde iets bijzonders meenemen voor zijn collega's.

Groene pannenkoeken op kantor.

Dat hadden ze nog nooit gezien.