💫 Soraya's Trein-Twist Avontuur

ontdekken.

Zoraya zat op een houten bankje aan de Rand van de Vijver in het Stadspark van Rosendaal.

Het was een frisse, helderen middag en de lucht was gevuld met de geur van Natgras.

Ze had net haar favoriete boek dicht geslagen en genoot van de stilte om haar heen.

De eenden kwakte zachtjes terwijl ze over het water geleden en af en toe horen ze het

vrolijke gelach van kinderen in de verten.

Terwijl Zoraya naar de wolken keek die langzaam voorbij dreven horen ze een bekend geluid.

haar telefoon trilde in haar jaszak.

Ze pakte het toestel en zag een bericht van haar vriendin aan noek.

Heb je het nieuws al gehoord?

Stunter.

nieuwsgierig opende ze de bijgevoegde link naar een artikel van de NOS.

Nobelpreiswinnar Machado zou niet aanwezig zijn bij de uitrijking in Noorwegen.

Terwijl Zoraya verder las.

voelde ze een lichte spanning.

Ze herinnerde zich hoe gepassioneerd aan noek altijd over Machado's prak.

Hij was haar favoriete schrijver.

Zoraya besloten haar vriendin te bellen.

Hoi Anouk?

Ik las net je bericht.

Wat een toestand he?

Anouk zuchte aan de andere kant van de lijn.

Ja, echt waar.

Ik had zo gehoopt dat hij zou komen.

Hij is zo'n inspiratiebron vormen.

Zoraya knikte.

Hoe wel Anouk dat niet kon zien.

Misschien is er een goede reden.

Stelde Zoraya voor.

Laatten we hopen dat het niet ernstig is.

De twee vriendinnen praten verder over hun favoriete boeken en hoe Machado's werk hen had geraakt.

Terwijl ze spraken voelde Zoraya een warm gluw van verbondenheid.

Het was wonderlijk hoe een schrijver mensen.

Vanover de hele wereld consamen brengen zelfs als hij er zelf niet bij was.

Na dat ze had opgehangen bleef Zoraya nog een tijdje in het park.

Ze dacht na over de kracht van verhalen en hoe ze mensen konden inspireren.

Zelfs op afstand.

De zon begon langzaam onder te gaan en de lucht kleurde oranje.

Ze stond op en besloten naar huis te gaan.

Maar niet voor dat ze een besluit had genomen.

Zoraya zou vanavond nog een van Machado's boeken herlesen.

Ze wilde de magie opnieuw ervaren en misschien aan noek later nog wat mooie passages sturen.

Met een glimlach op haar gezicht liep ze naar huis.

haar gedachten bij de verhalen die ze zo lief had.

Hoe wel de Nobelpreis uitrijking anders zou verlopen dan verwacht?

Wist Zoraya dat de woorden van Machado nog steeds hun kracht hadden?

Het was een mooie afsluiting van haar dag.

Vol met reflexie en een dippere waardering voor de kleine dingen die haar leven verijkt.

Dank dat je luisterde.

Morgen gaan we samen weer iets nieuws ontdekken.