Tesla en de Overheid

Het is een koude ochtend in Den Haag.

De wind waait en ik hoor de bladeren op straat.

De bladeren zijn bruin en geel en ze maken een zacht geluid als ze over de grond bewegen.

Ik sta in de keuken en drink koffie.

De koffie is warm en ruikt sterk.

Ik ruik de koffie en het voelt goed.

Mijn telefoon maakt een geluid.

Het is een kort geluid, een piep.

Ik kijk en zie een bericht van een vriend.

Hij stuurt een link van Reddit.

De titel is: 'Tesla misleidde Nederlandse overheid over veiligheid zelfrijdende auto's.' Ik ben verbaasd.

Mijn ogen worden groot.

Tesla is een groot bedrijf.

Waarom zouden ze de overheid misleiden?

Ik lees verder.

De letters op het scherm zijn klein.

Ik scrol langzaam naar beneden.

Mijn vingers zijn koud van de koffiekop.

Het verhaal zegt dat Tesla aan de Nederlandse overheid vertelde dat hun auto's veilig waren.

Maar dat was niet helemaal waar.

Tesla zei dat de auto's zelf konden rijden.

Maar eigenlijk was het systeem niet zo goed.

Mensen dachten dat de auto alles deed.

Maar dat was niet waar.

De bestuurder moest nog opletten.

Ik lees het twee keer.

Het voelt vreemd.

Ik denk: 'Is dit echt waar?' Ik kijk naar de klok in de keuken.

Het is acht uur.

De zon komt net op en het licht is zacht.

Ik denk aan mijn buurman, Tom.

Hij heeft een Tesla.

De auto is wit en glimt in de zon.

Gisteren zag ik hem de auto wassen.

Het water maakte een zacht geluid op de lak.

Hij is trots op zijn auto.

Gisteren zei hij: 'Mijn auto rijdt zelf naar mijn werk.

Ik kan koffie drinken onderweg.' Hij lachte toen hij dat zei.

Zijn lach was vrolijk.

Maar nu lees ik dit nieuws.

Is zijn auto echt veilig?

Ik voel me een beetje boos.

De overheid gaf geld aan Tesla voor onderzoek.

Dat geld is van ons allemaal.

Maar Tesla vertelde niet de hele waarheid.

Ik voel een knoop in mijn maag.

De knoop is strak en ongemakkelijk.

Ik ga naar Tom om te praten.

Ik loop naar zijn huis.

De straat is stil.

De wind waait door mijn jas.

Het is koud buiten.

De deur is blauw.

Ik bel aan.

De bel maakt een zacht geluid.

Tom doet open.

Hij ziet er blij uit.

Hij draagt een grijze trui.

De trui is dik en warm.

Ik zeg: 'Tom, heb je het nieuws over Tesla gezien?' Hij kijkt verbaasd.

Zijn wenkbrauwen gaan omhoog.

'Nee, wat is er?' Ik leg het uit.

Ik vertel over het bericht en de link.

Tom wordt stil.

Hij kijkt naar de grond.

Dan zegt hij: 'Dus mijn auto is niet zo slim als ik dacht?

Dat is jammer.

Maar ik vind de auto nog steeds leuk.' Hij haalt zijn schouders op.

Zijn schouders gaan omhoog en omlaag.

Ik begrijp Tom.

Maar ik vind het niet goed dat een bedrijf de overheid misleidt.

De overheid gebruikt belastinggeld.

Dat geld is van ons allemaal.

Als Tesla niet eerlijk is, dan is dat niet goed voor Nederland.

Ik voel me teleurgesteld.

Ik denk aan de toekomst.

Wat als er een ongeluk gebeurt?

Mensen kunnen gewond raken.

Ik zie een beeld voor me van een auto op de weg.

De weg is nat van de regen.

'S Avonds denk ik na over het verhaal.

Ik zit in de woonkamer.

Het is stil.

Ik hoor de klok tikken.

De klok tikt zacht.

Ik hoop dat de overheid nu beter oplet.

En ik hoop dat Tesla eerlijker wordt.

Want veiligheid is belangrijk.

Zelfrijdende auto's zijn de toekomst.

Maar ze moeten wel veilig zijn.

Ik drink nog een kop koffie.

De koffie is nu koud.

Ik kijk naar het raam.

Buiten is het donker.

Ik denk: 'Ik hoop dat Tom veilig rijdt.' Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.