🎒 loopt: Blunder Chronicles

op een warme manier te verkennen. Gerrit staat aan de rand van een drukke kermis in Helmond.

De geur van versgebakken poffertjes veel te lucht. Terwijl de muziek van de draimolen froolijk

door de straat te klinkt, hij geniet van het uitzicht met een warme stroopwafel in zijn hand. Het

is een frisse herfstaafond en de lichte van de kermis maken het geheel sprookjes achter. Terwijl

Gerrit langzaam richting de schietent loopt, hoort hij iemand zijn naam roepen. Het is zijn oude

vriend Bart die hij al jaren niet heeft gezien. Gerrit, wat een verrassing om jou hier te zien,

zegt Bart met een brede glimlaag. Zo omhelzen elkaar stevig en als snel raken ze in gesprek over

van alles en nog wat. Bart vertelt over een recent artikel dat hij in de krant las. Het ging over kinderen

van een klasse foto uit kamp westerborg die elkaar na 83 jaar bij toevall weer ontmoeten. Gerrit

is meteen geboeid door het verhaal. Dat is ongelofelijk, zegt hij. Stel je voor, al de jaren en dan in

eens weer samen komen. Hij denkt aan zijn eigen klasse foto van de lageren school, vol herinneringen en

gezichten die hij zich nog vaak kan herinneren. Wie had dat ooit kunnen bedenken, voert Bart toe, terwijl

ze verder wandelen langs de kleurrijke attracties. Ze besluiten samen een ritje te maken in het

reuzerad, terwijl de gondel langzaam omhoog bewegt, kijkt Gerrit uit over de stad en denkt na over de

toevalligheden in het leven. Weet je Bart, zegt hij Pijncent, soms lijkt het leven net een reuzerad. Je

weet nooit wie je weer tegenkomt en wanneer. Bart knikt instemmond. Het is ook het onverwachten dat het

leven interessant maakt, zegt hij. Gerrit glimlacht en denkt aan Pim, een vriend die hij ook al

lang niet meer heeft gezien. Misschien is het tijd om die oude vriendschap weer nieuw leven in te blazen.

Terwijl de gondel weer naar beneden zakt en ze de kermes lichten onder hen zien flonkeren, voelt

Gerrit een warm gluwt van dankbaarheid. De ontmoeting met Bart en het verhaal van de klasse foto hebben hem aan

het denken gezet. Misschien is het tijd om wat oude banden weer aan te halen. Ja, ja, aan het

einde van de avond nemen Gerrit en Bart afscheid met de belofte om elkaar vaakert te zien. Gerrit loopt

door de gezellige drukte van de kermes met een nieuw voornemen in zijn hart. Trugdenkend aan de

verhalen van de dag voelt hij zich verveeld en kijkt hij uit naar de onverwachten wendingen die het

leven hem nog zal brengen. Bedankt voor je gezelschap vandaag. Morgen verwelkomen we je graag weer voor een

frisse start.