B1 Dutch - SS393 - Wekdienst 19/4: 60ste Amstel Gold Race… (Noor) - Learn Dutch

Yo, noor stond al vroeg bij een houten keet aan de rand van kijkduin, waar je normaal gesproken,

je handen wast, na een duik of een portie kibbeling.

Ze had zich opgegeven voor een opruim actie langs de duinen, met een grijbstok die net iets te enthousias klikten bij elke beweging.

In haar jaszak zat een pakje kouw gong, een verkreukelde ovee chipkaart en een stroopwafel die inmiddels meer op puzzelstukjes leek.

ze kijkt naar de lange strookzand en dacht, als ik dit vol hout mag ik mezelf straks trakteren, misschien zelfs een terrasje pakken.

Al is het maar voor één kop koffie.

Achter haar rammelde iemand met een emmer.

Vetter hoorde je vooral meeuwen die deden als of zij de baas waren.

Noorzuchten schudden haar haren uit haar gezicht en begon.

Nou luister, half erwege kwam er ineens geluid uit een klein radiootje dat bij de Kate op de Fensterbank stond.

Een man met een pad, type ik weet alles van sport.

Tickte erop als of het ding hem persoonlijk had te leurgesteld.

Toen klonk, de NOS-stem-helder.

Wekdienst 194, 60ste Amstel Gold Race en zenuwen bij Fenst van AZ en NEC voor de beker finale.

Noor stopten met prikken.

60ste, daar is ook wat.

Zo lang al, de man knikte serieus.

Ja, en iedereen doet als of hij zelf mee heeft gefeest.

hij kijkt haar aan en verbeterde zich zelf snel.

Nou ja, gereden dan.

Op zo'n racefeeds, snap je.

Bijna, we zeggen eigenlijk op de fiets, maar achten, maar ik snap hem.

Zijn noordroog.

En hij grijnsde als of hij een punt had geskoord.

Even later liep er een jonge langs met een AZ schaal om zijn middel geknoopt, als of het een rim was.

Ik heb slecht geslapen, manpel de hij tegen niemand in het bijzonder.

Aan de andere kant kwam een vrouw met een roodgroen witte NEC-muts, ze hield een brood trommel vast.

Ik heb hagel slag mee, zij ze fel.

Voor de spanning, zuiker helpt.

De Petman zette het radiotje harder.

Het ging over renners die de heuvels op knallen.

Overbochten.

Over tactiek.

Noor luisterde en zag het in eens voor zich.

Al die mensen die schreeuwen langs het parcours, net als of ze zelf ook aan het afzien zijn.

Waar komt die finale eigenlijk?

Vroeg Noor.

Niet hier, zij de jongens snel.

Als of hij bang was dat iemand het feestje kwam afpakken.

Logisch, bromde de NEC-vrouw.

Hier waarin je zenuwen meteen weg.

Noor moest lachen.

Zenuwen zijn net haaring, zij ze.

Als je zut te lang laat hangen, worden ze slap.

Ze kreeg naar allemaal trek van.

Bij een kraam verderop nam Noor een haaring en de Petman nam er twee, als of hij alvast wil de oefenen voor een overwinning.

Ondertussen bleef dat radiotje praten over sportgeschiedenis, rondes, beakers en verwachtingen.

Achteraf gezien was het grappig.

Noor was gekomen om rummel op te ruimen, maar ze had vooral ander man's spanning opgeraapd.

Toch voelde het goed.

Ze keek naar de jonge met de azetchaal en de vrouw met de NEC-muts die elkaar nu plagerig aankeken in plaats van geïriteerd.

Wat jij ook hoopt, zijn oor.

Als je straks juicht of bouwt, doe het een beetje netjes.

We laten hier geen troep achter, oké?

Dit is het, zij de Petman plechtig, met een hand op zijn hart.

En toen noor later naar huis liep met zand aan haar schoenen en een laatste kruimel stroopwafel in haar zak, dacht ze, sport is eigenlijk een groot verhaal.

Je weet nooit hoe het eindigt, maar je staat er toch samen in, lekker bezig Nederland.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen. Tot morgen.