Microsoft Lek: Namen in Washington

Het is maandag ochtend.

De lucht is grijs.

Het regent een beetje.

De regen tikt zacht op de ramen.

In een kantoor in Den Haag zit Mark.

Mark is ambtenaar.

Hij werkt voor de overheid.

Hij drinkt koffie.

De koffie is warm.

Hij ruikt de koffie.

De koffie ruikt lekker.

De koffie ruikt naar versen bonen.

Zijn computer staat aan.

Het scherm is blauw.

Mark tippt langzaam.

Hij hoort het geluid van de toetsen.

Tick, tick, tick, tick, tick, tick, tick, tick, tick, tick.

Het geluid is ritmisch.

Mark kijk naar het scherm.

Hij ziet veel e-mills.

Hij zucht.

Hij neemt een slok koffie.

De koffie is nog warm.

Plotseling gaat zijn telefoon.

Een bericht van zijn baas.

Mark, kom naar de vergaadering.

Nu.

Mark zet zijn koffie neer.

De koffie is nog warm.

Hij loopt naar de vergaaderruimte.

De gang is lang.

De vloer is grijs.

Hij hoort zijn voetstappen.

De voetstappen klinken hart.

De deur is dicht.

Hij klopt.

Binnen zegt een stem.

In de kamer zitten vijf mensen.

Ze kijken serieus.

De landen zijn fel.

Het licht is wit.

Het ruikt naar papier.

Het ruikt ook naar koffie.

Zijn baas, Anna, zegt.

Mark, er is een probleem.

Microsoft heeft een lijstgestuurd naar het huis van afgevaardigd in de VS.

Onze namen staan erop.

Mark knippert met zijn ogen.

Onze namen, waarom?

Anna zucht.

Dat weten we niet.

Maar het is niet goed.

De Amerikanen hebben onze namen.

Zo maar.

Mark voelt een knop in zijn maag.

Maar wij doen toch niks geheims.

Het gaat niet om geheim, zegt Anna.

Het gaat om privacy.

Om vertrouwen.

Microsoft heeft ons vertrouwen geschonden.

Mark denkt aan zijn gegevens.

Zijn naam.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

An zijn functie.

Iedereen kan het zien.

Hij wordt een beetje boos.

Dit is niet eerlijk, zegt hij.

Anna knikt.

Nee, maar we moeten rustig blijven.

We gaan uitzoeken hoe dit kon gebeuren.

Mark loopt terug naar zijn bureau.

Hij kijkt naar zijn computer.

Hij ziet een e-mail van Microsoft.

Best de klant.

We hebben een fout gemaakt.

Mark schut zijn hoofd.

Een fout?

Dat is geen fout.

Dat is een lack.

Hij belt zijn vrouw.

Met Mark.

Er is iets raars gebeurd op mijn werk.

Wat dan?

Vraagt ze.

Microsoft heeft mijn naam gelekt.

Na Amerika.

Meen je dat?

Wat erg, zegt ze.

Ja, ik voel me niet veilig.

Maar we gaan het oplossen.

Hij hangt op.

Hij kijkt naar buiten.

De lucht is nog steeds grijs.

Hij ziet mensen lopen.

Ze hebben paraplus.

De regen tikt op het raam.

Tik, tik, tik.

Mark zucht.

Hij denkt aan vorige week.

Toen was alles normaal.

Hij dron koffie met zijn collega's.

Ze lachten.

De koffie was warm.

Nu is alles anders.

Hij voelt zich alleen.

Aan het einde van de dag is Mark moe.

Hij zit in de trein naar huis.

Buiten is het donker.

Hij kijkt naar de lichte van de stad.

De lichte zijn geel en wit.

De trein maakt een zacht geluid.

Mark denkt.

Vertrouwen is belangrijk.

Als je vertrouwen breekt, is het moeilijk om het terug te krijgen.

Hij zucht.

Morgen is een nieuwe dag.

Maar vandaag is hij te lyrgesteld.

Toch weet hij.

Hij doet zijn best.

En dat is genoeg.

Hij kijkt nog eens naar buiten.

De stad is still.

De trein rijdt verder.

Mark sluit zijn ogen.

Hij denkt aan de koffie van morgen.

Warm koffie.

Een nieuwe dag.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.