B2 Dutch - SS008 - Ik denk niet dat dit de bedoeling was - Learn Dutch

Het is geplaatst ter nagedachtenis van de beruchte Junkietunnel,

een plek die ooit het toevluchtsoord was van verslaafden.

De kunstenaar, Lucas Mergler, heeft een treffende sculptuur gemaakt die iemand verbeeldt, die zich tegen de kou wil beschermen.

Het beeld is niet alleen een herinnering aan de donkere periode die de tunnel doormaakte,

maar ook een reflectie op de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan.

Ondanks het feit dat dit kunstwerk een serieuze en ontroerende boodschap uitdraagt,

heeft het een onverwachte functie gekregen.

De ruimte tussen de fragmenten van het sculptuur blijkt namelijk perfect te zijn voor het parkeren van fietsen.

In tegenstelling tot wat je misschien zou verwachten,

is het niet alleen de gemiddelde Utrechter die zijn fiets erin parkeert.

Nee, juist de mensen die vlak bij een pilatesworkout doen,

lijken hun fiets graag in het kunstwerk te stallen.

Hoewel het op het eerste gezicht misschien lijkt alsof deze actie respectloos is,

zegt het eigenlijk veel over de houding die sommige mensen hebben,

tegenover de verslaafden.

Ze zien hen niet als een afzonderlijke groep, maar als medemensen.

Ze parkeren hun fiets in het kunstwerk niet om te spotten,

maar om te erkennen dat verslaafden ook gewoon mensen zijn met gevoelens en verlangens.

Het is toch opmerkelijk dat een object gemaakt om een sombere tijd te herdenken

zo'n levendige rol speelt in het dagelijks leven van de Utrechters.

Maar misschien is dit wel wat kunst moet Jacky doen.

Mensen aan het denken zetten, gesprekken op gang brengen,

en de maatschappij een spiegel voorhouden.

Ook al was dit misschien niet de bedoeling van de kunstenaar,

het toont wel de kracht van kunst aan.

Het is duidelijk dat dit kunstwerk veel meer is dan alleen een gedenkteken.

Het is een symbool van acceptatie.

Een signaal dat we moeten waken voor stigmatisering

en een herinnering dat we allemaal gelijk zijn.

Ongeacht onze levensstijl of problemen.

Het kunstwerk roept op tot empathie en begrip

en zet aan tot nadenken over onze houding tegenover anderen.

In zijn stilte spreekt het kunstwerk volumes

en dat is toch eigenlijk wat ware kunst doet.

Zo zie je maar weer, kunst is niet alleen iets om naar te kijken.

Het kan ons aan het denken zetten, ons bewust maken van sociale kwesties

en ons aanzetten tot verandering.

Het kunstwerk in Utrecht is hier een prachtig voorbeeld van.

Het verbindt mensen, roept discussie op

en houdt de herinnering aan een donkere periode levend.

En dat terwijl het ook nog eens functioneert

als een fietsenstalling. Wie had dat gedacht?