🛺 loopt en het Grote Rush

Hoi allemaal!

Ik ben Rick van Dutch Fluency en vandaag gaan we samen op avontuur in het A2-nederlands.

Laten we er een warme en leerzame tijd van maken, het is een frisse donderdag ochtend in het kleine dorpje broekhuizen.

Tess loopt rustig met haar hond, daan, langs de oefers van de maas, de mist hangt lag over het water en het gras voelt nog vochtig aan, onder haar laarzen.

Tess geniet van deze momenten van stilten, waarin alleen het zachtige plons van een eent de rust verstort.

Ze denkt na over de boodschappen die ze straks moet doen, maar eerst nog even deze wandeling afmaken.

Plotseling ziet ze een groepje kinderen bij de school verderop.

Zijt juin, ze staan in een kring, druk, praten en wijzend.

Tess voelt een lichte nieuwsgierenheid en besluit dichterbij te gaan kijken.

Terwijl ze dichterbij komt, hoort ze een van de meisjes zeggen, het was echt raar.

Hij stond daar gewoon.

Tess voelt een ongemakkelijk gevoel in haar maag.

Ze breekt door de kring en vraagt wat er aan de hand is.

Er was een oude man, zegt een jongen met een rode muts.

Hij deed iets gekks.

Tess kijkt om zich heen, zoekend naar een volwassenen.

Gelukkig komt de jef van de kinderen net aanlopen.

Wat is er aan de hand?

Vraagt ze met een bezorgde blik.

Tess legt kort uit wat ze heeft gehoord.

De jef trekt wit weg en gaat meteen naar binnen om het hoofd van de school te waarschuwen.

Terwijl de kinderen langzaam weer naar binnen lopen, blijft Tess met een paar ouders buiten staan.

Wat een toestand, mompeld een van de ouders.

Tess knikt en denkt aan haar eigen kinderen vroeger.

Ik hoop dat ze iets doen, zegt ze half tegen zichzelf.

De ouders knikken in stemmend.

Het voelt raar om niet te kunnen doen, behalve wachten.

Later die dag hoort Tess dat de politie is gebeld.

Ze zijn bezig met een onderzoek, zo vertelt de buurvrouw die een kopje koffie komt drinken.

Tess denkt aan de kinderen en hoop dat ze niet te bang zijn geworden.

Ze besluit dat ze de volgende ochtend weer langs de school zal lopen om te kijken hoe het gaat.

Die avond, terwijl ze daan nog een keer uitlaat, denkt Tess na over de dag.

Ze voelt zich opgelucht dat ze iets heeft kunnen doen, al was het maar klein.

Soms is er niets anders te doen dan er gewoon te zijn, zegt ze zachtjes tegen daan, die vrolijk naast haar loopt.

Tess glimlacht en besluit dat ze morgen een extra grote zak stroopwavels meeneemt voor de jef.

Een kleine date van vriendelijkheid kan een groot verschil maken.

Dank je wel voor je aanwezigheid vandaag.

Morgen staan we weer klaar om samen verder te leren.