Zonnebloemen en een Verloren Schets

Lotte, een kunststudente, heeft een dringend probleem: ze moet een belangrijke schets van Van Gogh in het Van Gogh Museum onderzoeken voor haar scriptie, maar het museum heeft een fout gemaakt met haar reservering.

Haar vriendin Sara, die er toevallig werkt, probeert te helpen.

Lotte: Sara, gelukkig dat ik je tref!

Ik sta hier al twintig minuten te wachten, maar mijn reservering schijnt niet te bestaan.

Sara: Oh nee, wat vervelend!

Laat me even in het systeem kijken.

Hoe heet je ook alweer?

Lotte: Lotte de Wit.

Ik had gisteren online een ticket geboekt voor de tentoonstelling 'De Late Jaren'.

Sara: Ik zie het al...

Je reservering staat op naam van 'L. de Vries'.

Dat is een typfout, denk ik.

Lotte: Een typfout?

Maar ik heb mijn bevestigingsmail hier!

Kijk, daar staat gewoon Lotte de Wit.

Sara: Dat is raar.

Het systeem heeft je naam blijkbaar verkeerd overgenomen.

Ik kan het aanpassen, maar dan moet ik eerst mijn manager bellen.

Lotte: Kun je dat snel doen?

Mijn afspraak met de conservator begint over tien minuten.

Sara: Ik doe mijn best.

Wacht even, ik bel haar.

Lotte: Dank je wel.

Dit is echt belangrijk voor mijn scriptie.

Ik moet die schets van 'De Zaaier' bestuderen.

Sara: *aan de telefoon* Hallo, met Sara van de balie.

Ik heb een probleem met een reservering...

Ja, Lotte de Wit...

Oké, bedankt.

Lotte: En?

Sara: Het is opgelost.

Mijn manager heeft het handmatig goedgekeurd.

Je kunt zo doorlopen naar de zaal.

Lotte: Wat een opluchting!

Ik was echt bang dat ik helemaal voor niets was gekomen.

Sara: Geen probleem.

Maar je moet wel opschieten, want de conservator heeft het druk vandaag.

Lotte: Ja, ik ga meteen.

Trouwens, weet jij waar de schets precies hangt?

In de vaste collectie of in de tijdelijke tentoonstelling?

Sara: Volgens mij hangt hij in de tijdelijke tentoonstelling, in de tweede ruimte.

Maar ik weet het niet zeker.

Lotte: Oké, ik zoek het wel.

Bedankt voor je hulp, Sara!

Sara: Graag gedaan.

Als je nog vragen hebt, kom dan gerust terug naar de balie.

Lotte: Zal ik doen. *loopt weg, maar draait zich om* Oh, wacht!

Kun je me nog één ding vertellen?

Sara: Zeg het maar.

Lotte: Is de schets in potlood of in inkt?

Dat staat niet in de catalogus.

Sara: Ik heb geen idee, eerlijk gezegd.

Maar de conservator kan je dat vast vertellen.

Lotte: Ja, dat is waar.

Oké, ik ga nu echt.

Tot straks!

Sara: Succes met je onderzoek!

Lotte: *komt een uur later terug, ziet er gefrustreerd uit* Sara, ik heb een probleem.

Sara: Wat is er nu weer?

Lotte: De schets is er niet.

De plek in de tentoonstelling is leeg.

Er hangt alleen een briefje: 'Dit werk is tijdelijk niet te zien.' Sara: Wat?

Dat is vreemd.

Heb je de conservator gesproken?

Lotte: Ja, mevrouw Jansen.

Ze zei dat de schets gisteren is verwijderd voor restauratie.

Niemand had me dat verteld.

Sara: Dat is heel vervelend.

Wist je dat niet van tevoren?

Lotte: Nee!

Ik had speciaal geboekt om die schets te zien.

Nu moet ik een andere dag terugkomen.

Sara: Misschien kan ik je helpen.

Ik werk ook bij het depot.

Ik kan navragen of de schets daar ligt.

Lotte: Zou dat kunnen?

Mag ik dan het depot in?

Sara: Normaal gesproken niet voor publiek, maar voor een onderzoeker kunnen we een uitzondering maken.

Als je een verklaring van de universiteit hebt.

Lotte: Die heb ik!

Mijn scriptiebegeleider heeft een brief geschreven.

Sara: Mooi.

Dan regel ik het voor morgenochtend.

Kun je dan om negen uur hier zijn?

Lotte: Ja, dat kan.

Super, Sara!

Je bent een held.

Sara: Geen dank.

Maar ik moet wel zeggen: het depot is een rommel.

We zijn bezig met een grote herinrichting.

Lotte: Dat geeft niet.

Als ik de schets maar kan zien.

Sara: Afgesproken.

Tot morgen!

Lotte: Tot morgen!

En nogmaals bedankt.

Sara: Graag gedaan.

Ik hoop dat je vindt wat je zoekt.

Lotte: *loopt weg, maar roept nog* Slaap lekker!

Sara: *lacht* Jij ook!