The Expensive Holiday

Hallo allemaal, ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag vertel ik jullie een verhaal over iets wat elk jaar weer een groot probleem is in Nederland, vooral vlak voor de zomervakantie.

Het gaat over spijbelen en de strenge regels van de overheid.

Het is een warme donderdagochtend in juli.

De zon schijnt fel op het grote schoolplein van basisschool De Zeester in Den Haag.

Buiten hoor je het vrolijke geluid van schreeuwende en lachende kinderen.

Ze spelen met een bal en rennen achter elkaar aan.

Binnen in de school is het rustig.

Het ruikt er naar oude boeken, knutselpapier en verse koffie.

Emma is de directeur van de school.

Ze zit achter haar houten bureau en drinkt een slokje van haar warme koffie.

Ze zucht diep.

Het is de laatste week voor de zomervakantie.

Voor de kinderen is dit de leukste week van het jaar, maar voor Emma is het vaak de moeilijkste week.

Waarom?

Omdat veel ouders proberen om stiekem een paar dagen eerder op vakantie te gaan.

Vliegtickets naar zonnige landen zoals Spanje of Griekenland zijn soms honderden euro's goedkoper als je op donderdag vertrekt in plaats van zaterdag.

Maar in Nederland is de leerplicht heel streng.

Kinderen moeten naar school, zonder uitzonderingen.

Plotseling wordt er hard op de deur geklopt.

Het is Johan, de vader van de kleine Mila uit groep zes.

Johan ziet er een beetje zenuwachtig uit.

Hij draagt een felgekleurde korte broek, een wit T-shirt en hij heeft een dure zonnebril op zijn hoofd.

"Goedemorgen, Emma," zegt Johan snel, terwijl hij niet naar haar kijkt.

"Ik kom even vertellen dat Mila morgen en overmorgen helaas niet naar school komt.

Ze is heel erg ziek.

Ze heeft plotseling hoge koorts en vreselijke buikpijn." Emma leunt achterover in haar stoel en kijkt Johan recht in de ogen aan.

Ze hoort buiten een auto luid toeteren.

Door het grote raam van haar kantoor ziet ze de auto van Johan op de parkeerplaats staan.

Er ligt een grote, gele opblaasbare krokodil op de achterbank.

Ook ziet ze twee grote, blauwe koffers in de achterbak liggen.

"Goh, wat ontzettend vervelend," zegt Emma rustig.

"Heeft ze echt buikpijn?

Of heeft ze misschien vooral heel erg last van vakantiekriebels?" Johan lacht een beetje ongemakkelijk en wrijft over zijn nek.

"Nee, nee, Emma.

Ze is echt heel ziek.

We blijven de komende dagen gewoon rustig thuis in bed met een kopje thee." Emma pakt een pen en tikt ermee op haar bureau.

"Johan, ik moet eerlijk tegen je zijn.

Ik zie de blauwe koffers in je auto staan.

Ik begrijp heel goed dat vliegtickets naar Spanje morgen veel goedkoper zijn dan zaterdag.

Het leven is al duur genoeg.

Maar je mag je kind niet zomaar thuishouden.

Dat heet luxe-verzuim, oftewel spijbelen voor een vakantie." Johan wordt nu een beetje boos.

Zijn gezicht wordt rood.

"Ach Emma, doe toch niet zo vreselijk moeilijk.

Het zijn maar twee dagen.

De kinderen doen toch helemaal niets meer op school deze week.

Ze kijken alleen maar films en spelen bordspelletjes.

Wat maakt het nou uit of ze hier is of niet?" "Het maakt heel veel uit," antwoordt Emma streng.

"De regels zijn voor iedereen in Nederland hetzelfde.

Bovendien heb ik belangrijk nieuws voor je.

Ik heb gisteren de krant gelezen.

Het Openbaar Ministerie, het OM, gaat dit jaar veel strenger controleren.

Ze gaan ouders die hun kinderen thuishouden voor een goedkope vakantie, echt vervolgen.

Je kunt een enorme boete krijgen.

Soms wel honderd euro per dag, per kind." Johan zwaait lachend met zijn hand.

"Dat zeggen ze elk jaar, Emma.

Dat is gewoon bangmakerij van de overheid.

Ze hebben echt geen tijd en geen mensen om iedereen te controleren op de luchthaven Schiphol.

Ik neem het risico wel." "Ik waarschuw je alleen maar," zegt Emma met een serieuze stem.

"Als de leerplichtambtenaar langskomt om te controleren, moet ik de waarheid vertellen.

Ik ga niet voor je liegen." Johan draait zich om en loopt snel de kamer uit.

"Tot na de vakantie, Emma!" roept hij nog vrolijk.

Twee weken later zit Emma thuis op haar comfortabele bank.

Het regent buiten.

Ze scrolt door het nieuws op haar mobiele telefoon.

Ze leest een groot artikel over de strenge controles op de luchthaven Schiphol.

Tientallen ouders zijn gepakt door de politie.

Ze kregen heel hoge boetes omdat ze hun kinderen zonder toestemming van school hadden gehaald.

Dan krijgt Emma plotseling een berichtje op haar telefoon.

Het is van een collega van school.

De collega stuurt een foto door van een heel boze Facebook-post.

Het is een bericht van Johan.

Hij schrijft met veel uitroeptekens: "Echt belachelijk!

We stonden klaar bij de gate voor onze vlucht naar Malaga, en we werden gewoon uit de rij gehaald door de politie!

We hebben een boete gekregen van meer dan vierhonderd euro!

De overheid is helemaal gek geworden!" Emma moet een beetje lachen.

Ze pakt haar warme kopje thee, ruikt de verse geur van munt en neemt een klein slokje.

Ze voelt zich niet schuldig.

Ze had hem nog zo duidelijk gewaarschuwd in haar kantoor.

Regels zijn regels in Nederland, ook als de zon schijnt en het warme strand in Spanje roept.

Het is belangrijk dat iedereen eerlijk blijft en zich aan de afspraken houdt.

De volgende keer boekt Johan waarschijnlijk gewoon een ticket op de zaterdag, net als alle andere ouders.

Dat is uiteindelijk toch een stuk goedkoper.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.