Ik hoorde dat jullie van gore pannekoeken

De trein had vertraging, het regende alweer en ik zat me te vervelen.

Ik scrollde door Reddit, op zoek naar iets interessants.

Plotseling zag ik een post op R-cirkeltrek.

Ik horde dat jullie van goore pannenkoeken houden.

Gat verdammend, dacht ik eerst.

Kore pannenkoeken, wat is dat nu weer?

Nieuwschieren, als ik ben, klikte ik toch op de post.

Iemand had groene pannenkoeken gemaakt met spinatie.

Het recept stond erbij.

Melk, spinatie, meergraane pannenkoeken mix en ire, best simpel eigenlijk.

Ik moet eerlijk zeggen, het zag er niet heel smakelijk uit.

Maar ja, ik probeer graag nieuwe dingen.

Vooruit dan maar, mompelde ik.

Ik had toch niks beter te doen.

Ik besloot om de groene pannenkoeken te maken.

Hoe wel ik normaal gesproken pannenkoeken bakken op mijn duimpje ken, was dit toch anders.

Ik voelde me een beetje buiten mijn comfort zone treden.

Ik pakte de ingedienten en begon.

De spinatie en melk in de blender, dat ging goed.

Daarna de pannenkoeken mix en de ire, het beslag was groen.

Heel groen, ik moet zeggen, het zag er niet echt aantrekkelijk uit.

Toen was het moment van de waarheid.

Ik zette de pannen op het vuur en groot een beetje beslag daarin.

De pannenkoek begon te bakken, maar hij werd wel snel bruin.

Veel sneller dan normaal.

Ik moest het vuur lager zetten.

Na een paar minuten was de eerste groene pannenkoek.

Ik legte hem op een bord.

Hij zag er bijzonder uit.

Ik aanzelde even, zou ik mijn tanden hier echt inzetten.

Ik nam een hop.

De smaak was anders.

Je proefde de spinatie subtiel.

Het was niet fies, maar ook niet echt lekker.

Achteraf gezien was het een prima alternatief voor een saaie dinsdagmiddag.

Het was een leuke ervaring.

Ik heb iets nieuws geprobeerd.

Ik denk niet dat ik de groene pannenkoeken nog een keer gaan maken, maar ik ben blij dat

ik het gedaan heb.

Misschien ga ik morgen wel een terrasje pakken als het te minsten niet regent.