Oranje op een festival in Amerika

RICK: Zeg, hebben jullie dat filmpje gezien van die Oranje-fans in Amerika?

TOM: Welk filmpje bedoel je, Rick?

Ik heb er wel over gehoord, maar ik weet niet precies welk filmpje je bedoelt.

JULIA: Oh, dat van dat restaurant waar ze binnenstormden?

Ik zag het toevallig op sociale media, het was echt een gekkenhuis.

RICK: Precies!

Het was zo hilarisch, toch?

Alsof ze heel Nederland meenamen.

Al die oranje vlaggen en geschreeuw, het leek wel een carnaval.

TOM: Ja, ik zag het.

Die eigenaar werd er vast heel blij van, hoor.

Of niet?

Ik bedoel, het was wel chaotisch.

JULIA: Nou, als je die beelden ziet, zou ik bijna denken dat het een georganiseerde invasie was.

Maar ik denk dat het gewoon uit enthousiasme gebeurde.

RICK: Het werd door de fans georganiseerd, maar of het vooraf gepland was?

Volgens mij besloten ze ter plekke om naar binnen te gaan.

TOM: Volgens mij werd het spontaan gedaan.

Maar wat een energie!

Ik zag hoe ze dansten en zongen, net alsof ze in een stadion waren.

JULIA: Als ik daar was geweest, had ik ook meegedaan, hoor.

Maar ik zou eerst even om me heen kijken of het wel veilig was.

RICK: Zeker!

Maar stel je voor dat het jouw restaurant was.

Zou je het leuk vinden?

Stel dat je net een rustige avond wilde hebben.

TOM: Tja, als het druk werd en er werd veel besteld, dan wel.

Maar als ze alleen maar lawaai maakten en niks kochten, dan was ik boos geweest.

JULIA: Maar als er alleen maar gefeest werd en niets gekocht, dan niet.

Gelukkig zag ik in het filmpje dat er wel besteld werd.

RICK: Precies.

Desalniettemin blijft het een geweldig gezicht, toch?

Al die oranje shirts en vlaggen, het was een feest.

TOM: Zeker, maar ik vraag me af of de lokale bevolking het ook zo zag.

Die Amerikanen keken misschien raar op, maar ze deden wel mee.

JULIA: Die keken vast raar op, maar uiteindelijk werd er gelachen.

Ik zag een oude man die meedanste, dat was schattig.

RICK: Ja, want Nederlandse fans staan bekend om hun gezelligheid, hoor.

En dat bleek ook hier, want iedereen werd vrolijk.

TOM: En om hun bierconsumptie, maar dat terzijde.

Ze dronken vast veel, maar dat hoort erbij tijdens een WK.

JULIA: Gelukkig werd er niet te veel schade aangericht, toch?

Ik zag alleen wat oranje confetti op de grond, verder niks.

RICK: Nee, het bleef bij wat oranje confetti en lawaai.

Geen gebroken glazen of zoiets, dat was mooi.

TOM: Als ik de eigenaar was, had ik misschien boos gereageerd.

Maar hij lachte, dus het was oké.

JULIA: Maar hij lachte toch?

In het filmpje leek hij het wel te waarderen.

Hij stond zelfs te klappen.

RICK: Ja, hij werd overrompeld, maar het werd een feestje.

En uiteindelijk kreeg hij veel publiciteit, dat is goed voor zijn restaurant.

TOM: Zou het anders zijn geweest als het geen WK was?

Stel dat het een gewone zaterdagavond was geweest.

JULIA: Vast wel.

Dan was het misschien minder enthousiast ontvangen.

Maar nu was iedereen in een feeststemming.

RICK: Mee eens.

Maar door de sfeer werd alles getolereerd.

Zelfs als er wat gemorst werd, denk ik dat het vergeven werd.

TOM: En wat zouden wij doen als we in dat restaurant zaten?

Zouden we meedoen of rustig blijven zitten?

JULIA: Ik zou meedoen, maar eerst even een frikandel bestellen.

Als die er was, tenminste.

Maar het was een Amerikaans restaurant.

RICK: Haha, ja, als die er was.

Maar het was een Amerikaans restaurant, dus waarschijnlijk hadden ze alleen burgers en hotdogs.

TOM: Dan maar een burger, mits er oranje saus bij zat.

Of een hotdog met mosterd, dat is ook lekker.

JULIA: Of een hotdog, tenzij die met zuurkool was.

Dat vind ik niet zo lekker, maar ik zou het erom doen.

RICK: Jullie zijn altijd met eten bezig, zeg.

Maar ik snap het, zonder eten wordt het niks.

TOM: Ja, want zonder eten wordt het niks, hoor.

En als je feest, moet je ook wat te snacken hebben.

JULIA: Inderdaad.

Maar de sfeer werd er niet minder om.

Het was gewoon een gezellige boel.

RICK: Nee, het werd een onvergetelijke avond voor die mensen.

Ze zullen er nog lang over praten.

TOM: Stel dat ik erbij was geweest, dan had ik het ook geweldig gevonden.

Maar ik had wel even gevraagd of het mocht, hoor.

JULIA: Zeker, maar ik had wel even gevraagd of het mocht, hoor.

Je wilt niet onbeleefd zijn.

RICK: Dat zou ik ook doen.

Maar goed, het was een mooi voorbeeld van Nederlandse nuchterheid.

We zijn enthousiast, maar niet te gek.

TOM: En van onze feestcultuur, temeer daar we overal feest van maken.

Of het nu een WK is of een verjaardag, we maken er wat moois van.

JULIA: Ja, en dat werd daar ook gezien.

Zelfs door de Amerikanen.

Ze vonden het vast bijzonder.

RICK: Precies.

Het laat maar weer zien hoe wij overal oranje brengen.

En hoe we mensen blij maken met onze gezelligheid.

TOM: En hoe we overal worden geaccepteerd, mits we gezellig zijn.

En als we genoeg bestellen, natuurlijk.

JULIA: En genoeg eten bestellen, natuurlijk.

Dat is de sleutel tot succes.

RICK: Haha, ja.

Nou, ik moet er weer vandoor.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.