🎉 Hendrik en de Mysterie Challenge

Hendrik zit op een zonnige zondag ochtend in zijn kleine tuin in Breda.

Hij geniet van het zachte britje terwijl hij met zijn oude radio naar klassieke muziek luistert.

De geur van versgemeid gras, veel te lucht, en zijn kat minuus ligt lui op zijn schoot te spinnen.

Hendrik heeft net de krant gelezen en nipt van zijn kop koffie.

Vandaag heeft hij geen plannen. Dus hij geniet van de rust, plotseling onderbrekt de nieuwslezer op de radio,

de muziek met een bijzonder bericht. Een veilig van kostums en recvisiten uit de serie Downton Abbey

heeft bijna 2 miljoen euro opgeleverd. Hendrik trek zijn wijkbrouwen op.

Dat is niet niks. Montpelthij terwijl hij minuus zachtjes aait. Hij vraagt zich af,

wie zoveel geld zou uitgeven aan zulke dingen. Zijn buurvrouw Elsker komt net de tuin in om de was op te hangen.

Ze glim lacht en zegt, Hendrik heb je dat op de radio gehoord? Over die veilig? Wat een gekke wereld.

Hendrik knikt in stemmend. Ja, ik hoorde het net. Stel je voor, 2 miljoen euro voor oude kostums.

Elsker lacht en zegt, misschien hadden ze een geheime toverstaf, sigrinneke samen en Hendrik

merkt op, hoe absurd het eigenlijk is. Elsker vertelt dat ze ooit een aflevering van Downton Abbey heeft

gezien waar de dames prachtige avondjurken droegen. Maar zelfs dan zou ik nooit zoveel geld uitgeven,

zegt ze, Hendrik knikt. Je zou denken dat het alleen iets is voor rijke verzamelaars, zegt hij

Pijnzend. De rest van de dag denkt Hendrik na over het nieuws. Hij realiseert zich dat mensen soms

vreemde dingen doen om een stukje geschiedenis of herinnering vast te houden. Misschien is het

voor sommigen wel een investering, denk hij. Hij besluit om na het avond eten een documentaire over

Downton Abbey te kijken om meer te begrijpen over de fascinatie. Die avond, met minusweer opschoot,

kijkt Hendrik naar het scherm. De wilderige decor zijn kostums van de serie zijn indrukwekkend. Hij begrijp

nu een beetje waarom mensen er doorgefascineerd raken, maar toch 2 miljoen euro blijft voor hem een

onvoorstelbaar bedrag. Als de documentaire eindigt, voelt Hendrik zich te vreden en verlicht. Hij heeft geen

kostums nodig om herinneringen te koesteren. Zijn eigen ervaringen en de invoudige genoegens van het

leven, zoals zijn gezellige tuinmomenten, zijn voldoende. Met die gedachte sluit hij zijn ogen en

dommelt te vreden in slaap, minuus nog steeds spinnend op zijn schoot. Heel fijn dat je erbij was. Morgen

ontdekken we samen weer iets nieuws.