De Kaasschaaf van Opa Willem

Mark, ben je er eindelijk?

Ik sta al een half uur in de gang te wachten.

Sorry, sorry.

De trein reed niet verder dan Utrecht.

Er was weer eens een storing.

Altijd wat, hè?

Kom binnen, maar doe je schoenen uit.

Opa slaapt nog.

Hoe ging het bij de huisarts gisteren?

Nou, dat was een drama.

Hij moest nuchter blijven voor het bloedprikken, maar hij was het vergeten en had al een boterham met kaas op.

Ach, die ouwe.

Hij eet toch altijd om zeven uur?

Precies, ik had het wel tien keer gezegd.

Maar ja, hij vergeet alles tegenwoordig.

Heeft de dokter nog iets gezegd over de uitslag?

De uitslag komt volgende week. Maar ze wil een gesprek met ons beiden, over de toekomst.

Met ons beiden? Dat klinkt serieus.

Ja, Mark, dat is het ook.

Hij kan niet eeuwig alleen thuis blijven.

Hij woont toch nog prima? Het huis is beneden, hij heeft een traplift...

Hij heeft een traplift.

Het gaat niet om het huis.

Het gaat om hem.

Vorige week is hij de weg kwijt geraakt in de supermarkt.

Wat? Dat heeft hij me niet verteld.

Natuurlijk niet. Hij wil niet dat jij je zorgen maakt.

Ik moest hem ophalen bij de Jumbo. Hij stond te huilen bij de kassa.

Verdorie. Waarom belde je me niet?

Ik heb je drie keer gebeld, Mark. Je nam niet op.

Ik zat in een vergadering. Je weet hoe het is op mijn werk.

Ja, dat weet ik.

Ik weet ook hoe het is om elke dag bij hem te zijn.

Ik kom toch zo vaak als ik kan.

Eén keer in de drie weken. Dat noem ik niet vaak.

Karin, ik woon een uur verderop.

Ik kan niet elke dag langskomen.

Ik ook niet, maar ik doe het wel.

Ik heb mijn baan teruggebracht naar drie dagen.

Dat wist ik niet.

Omdat je nooit vraagt hoe het met míj gaat.

Oké, oké, je hebt gelijk.

Vertel het me dan. Hoe gaat het met je?

Ik ben moe, Mark.

Ik ben zo ontzettend moe.

Ik slaap slecht.

Even tussendoor. Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Eet slecht.

En ik heb al maanden niet meer gesport.

Waarom vraag je geen hulp?

Er zijn toch van die organisaties?

Die heb ik gebeld.

Er is een wachtlijst van zes maanden voor thuiszorg.

Zes maanden?

Welkom in Nederland.

En de gemeente zegt dat we eerst een keukentafelgesprek moeten voeren.

Alsof we nog niets geprobeerd hebben.

Wat is een keukentafelgesprek?

Dat is zo'n gesprek waarbij ze komen kijken of je het zelf nog kunt regelen.

Ze willen weten of er echt wel hulp nodig is.

En dat terwijl jij al twee jaar voor hem zorgt?

Precies. Alsof ik een aansteller ben.

Wat een bureaucratie.

Maar goed, daar gaat het nu niet om.

Het gaat erom dat we samen moeten beslissen wat we doen.

Wat bedoel je met samen?

Ik bedoel dat ik het niet meer alleen kan.

Of jij helpt meer, of we zoeken professionele zorg.

Maar zo gaat het niet langer.

Ik wil best helpen, maar ik kan niet zomaar vrij nemen van mijn werk.

Ik ook niet.

Toch heb ik het gedaan.

Wat wil je dat ik doe?

Ik wil dat je op zaterdag komt.

Elke zaterdag.

Dan kan ik even ademhalen.

Elke zaterdag?

Ja, Mark.

Elke zaterdag.

Dat is toch niet te veel gevraagd?

Nee, nee.

Je hebt gelijk.

Ik zal het regelen.

Dank je.

Echt.

Maar Karin, we moeten ook nadenken over later.

Wat als hij echt niet meer thuis kan wonen.

Dat gesprek wil ik nog even uitstellen.

Eerst dit.

Oké, maar dat gesprek komt.

Of we willen of niet.

Dat weet ik.

Geloof me.

Dat weet ik maar al te goed.

Hoe is het eigenlijk met pap?

Is hij nog wakker?

Hij is net wakker geworden.

Ik hoorde hem hoesten.

Ga maar even naar boven.

Ik heb iets voor hem meegenomen.

Drop, van die ouderwetse.

Dat vindt hij geweldig.

Maar niet te veel.

Hij moet op zijn zout letten.

Ja, ja.

Dr. Karin.

Iemand moet het doen, hè?

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.