🥨 Plot met Jeroen

Jeroen zat op een oude, kraakende houtenstool in het kleine, rommelige atelier dat hij zijn werkplek noemde.

Het was een rustige zaterdagmiddag en de geur van Oli Vervelde de lucht.

Zijn Pensel glede langzaam over het doek terwijl hij de kontoren van een abstract landschapschilderde.

Hij vond rust in de stilte, alleen onderbroken door het zachtige tik van de regen tegen het raam.

Plotseling klonk het belletje van zijn telefoon. Jeroen legde zijn Pensel neer en pakte de telefoon op.

Het was zijn vriend, Pieter die belden. Heb je het nieuws gezien Jeroen? Vroeg Pieter op gewonden, zonder te groeten.

Jeroen vrons te zijn wijkbouwen. Nee, wat is er aan de hand? Vroeg hij, terwijl hij opstond en naar het raamlip

om naar de stromende regen buiten te kijken. De VS heeft alle asielverzoeken van afgaanen opgeschort.

Zij Pieter snel. Na die aanslag op de garde in Washington. Jeroen voelde een koude rilling over zijn ruglopen.

Hij kende enkele afgaanen die naar Nederland waren gevlucht.

Dat is echt verschrikkelijk, zij Jeroen zacht. Wat een toestand, Pieter ging verder.

Ik las het net op de NOS, het is overal in het nieuws. Stel je voor hoe moeilijk het voor die mensen moet zijn.

Jeroen knikten, hoe wel Pieter dat natuurlijk niet kon zien.

Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo lang in onzekerheid te leven, zij hij nadenkend.

Hij dacht aan zijn buurman, variet een vriendelijke man die hem vaak hielp met boodschappen.

Misschien moeten we iets doen, stel de Pieter voor.

Misschien een inzamelingse actie of zo? Jeroen's gedachte begonnen te draaien.

Ja, dat zou mooi zijn. We kunnen de buurt erbij betrekken en kijken wat we kunnen doen om te helpen, antwoorden hij.

Hij voelde een warme gluwd van binnen, een gevoel van hoop te midden van het zonderen nieuws.

Die avond zat Jeroen weer voor zijn schilderij, maar nu met een ander doel.

Zijn penseel dans de overheid doek geïnspireerd door de gedachte dat hij iets kom betekenen.

De kleuren leken veller en de vormen levendiger.

Hij glimlachten bij de gedachte aan de actie die hij en Pieter hadden geplant.

Het nieuws had een onverwachte wending aan zijn dag gegeven,

maar Jeroen voelde zich vast beraden. De regen buiten was gestopt en de lucht was opgeklaart.

Jeroen keek naar buiten en zag een regenboog boven de stad. Hij dacht, zelfs na de zwaarste regen,

komt er altijd weer zonnens gijn. Met die gedachte slot hij zijn ogen even en besloot dat morgen een

nieuwe dag vol mogelijkheden zou zijn. Fijn dat je erbij was. Morgen beginnen we samen weer vol frisse moed.