🛺 loopt's Jackpot

Omar zit aan de keuken tafel in zijn appartement in Rotterdam.

Het is een frisse herfstochten en de geur van versgezet de koffie veel te ruimte.

Hij bladert door de krant terwijl zachte jazzmusiek op de achtergrond speelt.

Omar voelt zich ontspannen, maar ook een beetje onrustig.

Hij denkt na over zijn familie in Mexico.

Ze wonen in een gebied dat vaak getroffen wordt door natuurgeweld.

Plotseling valt zijn oog op een titel op de voorpagina.

Doden, in Mexico, door overstromingen en aardverschuivingen.

Een koude rilling loopt over zijn rug.

Hij ligt de krant neer en pakt snel zijn telefoon om zijn sus te bellen.

Hey, ben jij oké?

Vraagd hij bezorgd zo drazen opneemt.

Ja, ik ben veilig antwoordzen, maar het is hier een gaal's.

Het regent al dagen en de straaten zijn rivieren geworden.

Omar luistert aan dachtig naar haar verhaal.

Hij voelt zich machtelos, zo ver weg van zijn familie.

Wat kunnen we doen?

Vraagd hij zich zelf hard op af.

Zijn gedachte razen.

Hij denkt aan zijn vrienden in de stad die misschien kunnen helpen.

Misschien kunnen ze geld in zamelen of spullen sturen.

Hij belt zijn vriend Jeroen, die altijd goede ideeën heeft.

Jeroen, dit is een ramp.

Kunnen we iets doen voor mijn familie in Mexico?

Vraagd Omar met een gespannen stem.

Jeroen aanzeld niet.

Natuurlijk Omar, laten we een benafietavond organiseren.

We kunnen muziek spelen en eten verkopen.

De opbrengst sturen we naar jouw familie.

Omar voelt een sprankje hoop.

Dat is een geweldig idee, zegt hij.

Ik bel meteen de rest van de groep.

De dag verstrijkt en Omar is druk bezig met het planen van de benafiet.

Hij belt vrienden, maakt posters en regelt een locatie.

Zavonds, als hij eindelijk even kan zitten, voelt hij een mengeling van opluchting en spanning.

Hij denkt aan zijn sus en de mensen in Mexico.

Hij hoopt dat hun actie een verschil zal maken.

Op de dag van de benafietavond is de zalf vol.

Vrienden, collega's en zelfs onbekende zijn gekomen om te helpen.

Omar kijkt om zich heen, ontroert door de steun van zijn gemeenschap.

De muziek begint te spelen en de sfeer is warm en hoopvol.

Aan het einde van de avond telt Omar het ingezamelde geld.

Het is meer dan hij had durfendromen.

Hij stuurt het bedrag naar zijn familie.

Samen met een bericht, vol liefde en hoop.

Terwijl hij zijn telefoon weglecht, voelt hij zich opgeleugd.

Hij heeft iets kunnen doen en dat maakt hem trots.

Bedankt voor het luisteren en tot morgen voor een nieuw avontuur.

Zorg goed voor jezelf en tot dan.