Ik hoorde dat jullie van gore pannekoeken

Gat verdammen, Montpelde, ik. Het regent al weer.

Ik had eigenlijk zin om een terrasje te pakken, maar met dit weer leek, dat geen goed idee, vooruit dan maar.

Dan maar iets lekkers bakken.

Ik scrollde wat door Reddit en toen zag ik het, een post over groene pannenkoeken.

Ik hoorde dat jullie van groeren pannenkoeken houden, stond er.

Core? Dat klonk niet echt aan trekkelijk.

Toch werd ik nieuwsgierig. Het recept was eigenlijk best simpel.

Melok, spinatie, pannenkoeken mix en eieren.

Spinatie in pannenkoeken? Dat was wel buiten mijn comfort zone.

Ik besloot mijn tanden erin te zetten.

Ik ken de pannenkoeken bakken op mijn duimpje, maar dit was toch anders.

Ik gooide de spinatie en de melk in de blender.

Dat zag er al niet echt smakelijk uit.

Zo'n groene smurrie. Vervolgens mengde ik het met de pannenkoeken mix en de eieren.

Het moment van de waarheid was aangebroken.

De eerste pannenkoeken bakte ik op laag vuur,

zoals de reddit gebruiker had aangeraaden.

Hij had namelijk gezegd dat ze sneller bruin werden.

En inderdaad ze werden snel donker.

Ik schrok me rot.

Ze zagen er niet echt apenteidelijk uit.

Achteraf gezien had ik misschien toch beter een normale pannenkoek kunnen bakken.

Toen ik de eerste hap nam was ik even stil.

Het smaakte.

Best lekker eigenlijk.

Je proefde de spinatie wel, maar subtiel.

Niet zo fies als ik had verwacht.

Nou ja, dacht ik.

Het is in ieder geval gezond.

Terwijl ik de groene pannenkoeken aan het opeten was,

kreeg ik een appje van mijn vriend.

Zijn trein had vertraging.

Typisch Nederlandse openbaar vervoer.

Hij zou later komen,

maar we konden nog steeds een terrasje pakken.

Als het weer te minsten, een beetje opklaarde.

Doe normaal!

Heb ik terug.

Ik zit hier goren pannenkoeken te eten,

maar stiekem vond ik het best gezellig.

Zo'n regenachtige zondag ochtend met groene pannenkoeken.

En wie weet, misschien ga ik ze vaker maken.

Of toch niet.