Odido-datalek (Emma koopt hoesje)

Ze had een nieuw hoesje nodig, zo'n stevige, want haar scherm had al een barstje.

Binnen rook het naar plastic en nieuw karton. En je hoorde overal pipjes van toestellen die aan en uitgingen. Emma hield haar eigen telefoon in haar hand, als of het een ei was.

Ze kek naar de vitrinis, maar ze voelden ook een beetje onrust, zonder dat ze wist waarom.

Achter de toonbank stond een jonge verkoper met een groene trouw. Op de radio praten iemand snel en af en toe klonker een korte jingle.

Emma dacht nog, gek. Iedereen klinkt vandaag als of ze haast hebben. Ze wilden gewoon betalen en weg zijn, met dat hoesje in haar tas.

Toen zei de verkoper ineens, mevrouw, heeft u toevallig odido? Ik vraag het maar even. Emma knippelde.

Ja, waarom? Hij draaiden het scherm van zijn tablet een beetje naar haar toe. Er is nieuws.

Hekkers hebben we weer klantdata online gezet. Ook ID-nummers, miljoenen, zeggen ze. Emma voelde haar maag zakken.

ID-nummers? Bedoel je, zoals mijn nummer? Dat kan, zij hij.

Ik wil u niet bang maken, maar het is serieus. Op de radio hoorde Emma dezelfde woorden terug.

gepubliceerd? Resteren de klantdata? Het klonk als of iemand een doos met papieren op straat had legegooid.

Emma? Slikten. Wat moet ik dan doen? Een vrouw die ook in de winkel stond met een sportas en natteharen, zij.

Ik had dit eerder bij een andere dienst. Toen kreeg ik raaren mils, dus ik veranderde alles.

Emma, zij zacht, ik heb overal hetzelfde wachtwoord, de verkoper trok zijn wangbrouwen op.

Bijna, we zeggen eigenlijk dat is niet handig. Hij glimlachten even, maar zijn ogen bleven serieus.

Zullen we het meteen aanpakken? U kunt hier gelijk inloggen. Emma ging zitten op een krukje dat een beetje

wibelde. Ze typte haar wachtwoord in en haar vingers trilden. Toen ze een nieuw wachtwoord maakte, zij ze.

Ik maak er nu een van twaalf tekenes met raaren letters. Dit is het, zij de verkoper.

Lekker bezig. Later liep Emma weer naar buiten met het hoesje. Ze keek naar haar telefoon als

of hij net iets zwaarder was geworden. Onderweg dacht ze aan Julia met haar tee en die stroop waafel

die brak en aan Zoraya met die microfoon die kraakte. Iedereen had zo'n moment dat je denkt, oei, dit is echt.

Die avond zette Emma twee stapscontrole aan. Schreef haar nieuwe wachtwoorden op een papiertje en stopte

dat diep weg. Ze voelde zich niet perfect veilig, maar wel sterker. Als of ze haar deur extra op slot had

gedaan en daarna rustig adem kon halen. Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutch fluency.com.

De tuleptreiner heeft het klaarstaan voor interactief oefenen tot morgen.