De Man uit Mexico

Dit is een verhaal over een man uit Mexico.

Hij heette El Mayo.

Hij deed lange tijd slechte dingen.

Hij verkocht spullen die mensen ziek maakten.

Veel mensen werden ziek door zijn werk.

De politie in Mexico zocht hem.

Ook de politie in Amerika zocht hem.

Na lange tijd vonden ze hem.

Ze brachten hem naar Amerika.

Daar moest hij naar de rechter.

De rechter zei,

u moet lang in de gevangenis blijven.

De man was oud.

Hij was bijna 80 jaar.

Zijn familie was verdrietig.

Maar veel andere mensen waren blij.

Zij zeiden.

Eindelijk is het klaar.

De man zat in een grote kamer.

De kamer was grijs en koud.

Hij rook naar oud hout en stof.

De man keek naar de rechter.

Zijn ogen waren leeg, alsof hij niets meer zag.

Hij zei niets.

De rechter las een papier voor.

Het papier zei,

u blijft hier tot u heel oud bent.

De man dacht aan zijn huis in Mexico.

Hij dacht aan de zon en de zee.

De zon was warm en de zee was blauw.

Maar hij kon niet terug.

De deur was dicht, de sleutel was weg.

Een vrouw in de zaal huilde.

Zij was de dochter van een man.

Die ziek werd door de spullen van El Mayo.

Zij zei.

Dit is goed.

Nu is het voorbij.

Een andere man klapte in zijn handen.

Hij zei.

Eindelijk is er rust.

De rechter stond op.

Zijn stoel maakte een zacht geluid.

Hij zei.

De zaak is klaar.

Iedereen stond op.

De man uit Mexico ging weg.

Hij liep langzaam.

Zijn handen waren vast met koude metalen banden.

Twee mannen liepen naast hem.

Ze droegen donkere kleren.

Ze brachten hem naar een kleine kamer.

De kamer was wit en klein.

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur we een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie

van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

De kamer was wit en klein.

Er was geen raam.

Daar bleef hij.

De dagen waren lang.

De nachten waren stil.

Hij hoorde alleen de wind.

De wind maakte een zacht geluid buiten.

Hij dacht aan vroeger.

Hij dacht aan zijn moeder.

Zij zei altijd.

Wees voorzichtig mijn zoon.

Maar hij luisterde niet.

Nu was het te laat.

In de stad vierden mensen feest.

Ze dansten op straat.

Ze zongen liedjes.

De muziek was luid en vrolijk.

Ze zeiden.

Vandaag is een goede dag.

Een oude man zat op een bank.

Hij zei.

Ik herinner mij de slechte tijd.

Nu is het beter.

De kinderen speelden in het park.

Ze lachten en renden.

Ze wisten niet van de man.

Ze waren blij.

De zon scheen.

De vogels zongen.

Het leven ging door.

De man in de kleine kamer horede niets.

Hij zat alleen.

Hij kijk naar de muur.

De muur was wit en kaal.

Er was geen raam.

De tijd ging langzaam.

Hij telde de uren.

Maar de uren waren te veel.

Hij slot zijn ogen.

Hij dromde van Mexico.

Hij dromde van de zee.

De zee was blauw en de lucht was helder.

Maar de drom was kort.

De wekker ging.

Het was weer een nieuwe dag.

De man stond op.

Hij had zijn brood.

Het brood was droog.

Hij dronk water.

Het water was koud.

Hij wachten.

De dagen kwamen en gingen.

De maanden kwamen en gingen.

De man werd ouder.

Zijn haar werd grijs.

Zijn handen werd een zwak.

Maar hij bleef in de kleine kamer.

De deur bleef dicht.

De sleutel bleef weg.

Soms dacht hij aan de zon in Mexico.

Soms dacht hij aan de stem van zijn moeder.

Maar de herinneringen waren ver weg.

Dit was het einde van zijn verhaal.

Tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.