Bodycams in the Supermarket

Piep, piep, piep. Tom, de filiaalmanager, loopt met een glimlach door de paden.

Hij werkt al 15 jaar in deze winkel.

Hij houdt van de drukte en het contact met de klanten.

Maar de laatste tijd is er iets veranderd.

De sfeer is soms grimmig.

Plotseling hoort Tom een harde stem.

Het geluid komt van kassa 3.

Hij stopt met lopen en luistert.

Iemand schreeuwt.

Tom herkent de stem niet, maar hij hoort wel de paniek in de reactie van zijn collega.

Het is Sanne.

Een meisje van 19 jaar dat hier een bijbaantje heeft.

Tom loopt snel naar voren.

Als hij bij de kassa komt, ziet hij een grote man met een rode jas.

De man zwaait wild met z'n armen.

Zijn gezicht is rood van woede.

Ik zei toch dat de koffie in de aanbieding is?

Roept de man hard.

Waarom staat het dan niet op mijn bonnetje?

Ben je dom of zo?

Sanne kijkt naar haar scherm.

Haar handen trillen een beetje.

Meneer, de korting geldt alleen met een bonuskaart.

Zegt ze zachtjes.

Heeft u die misschien?

De man slaat met zijn vuist op de toonbank.

Nee, ik wil gewoon die korting.

Tom stapt rustig naar voren en gaat naast Sanne staan.

Goedemorgen meneer.

Zegt Tom met een kalme, diepe stem.

Ik ben de manager.

Wat is hier precies het probleem?

De man draait zich agressief om naar Tom.

Hij begint weer te schreeuwen.

Dit keer over de manager, de winkel

en de belachelijke prijzen.

Hij komt heel dichtbij staan.

Tom ruikt de zure geur van zweet en sigaretten.

Hij blijft rustig, maar hij voelt zijn hart sneller kloppen in zijn borstkas.

Uiteindelijk gooit de man het pak koffie hard op de grond.

De bonen vliegen over de vloer.

Hij draait zich om en stampt boos de winkel uit.

De automatische glazen deuren sluiten met een zachte zucht achter hem.

Sanne haalt diep adem en kijkt naar Tom.

Er staan tranen in haar ogen.

Dit is al de derde keer deze week, Tom.

Fluistert ze.

Ik durf soms bijna niet meer te werken.

Tom knikt langzaam.

Hij voelt een zware knoop in zijn maag.

Dit kan zo niet langer.

Zijn personeel moet veilig zijn.

Twee weken later zitten Tom en zijn team in de kantine.

Het is een kleine gezellige ruimte op de eerste verdieping.

Er hangt een sterke geur van oude filterkoffie.

Tom staat voor de groep en heeft een kleine,

zwarte doos in z'n handen.

Iedereen kijkt hem nieuwsgierig aan.

Jongens, luister even, begint Tom.

Jullie weten dat we de laatste tijd veel problemen hebben met agressieve klanten.

Het hoofdkantoor heeft duizenden meldingen gekregen.

Daarom gaan we meedoen aan een nieuwe proef.

Tom opent de doos en haalt er een klein, zwart apparaatje uit.

Het lijkt op een kleine camera.

Dit is een bodycam, legt hij uit.

We gaan deze camera's dragen tijdens ons werk.

Als een klant agressief wordt, kunnen we de camera aanzetten.

Het beeld en het geluid worden dan opgenomen.

Sanne kijkt verbaasd naar het apparaatje.

Gaan we echt met camera's rondlopen in een supermarkt?

Vraagt ze vol ongeloof.

Het is toch geen politiebureau?

Ik weet het, Sanne.

Antwoordt Tom met een zucht.

Het is eigenlijk te gek voor woorden.

We verkopen brood en melk.

We vangen geen boeven, maar jullie veiligheid is het allerbelangrijkste.

Als dit helpt om de agressie te stoppen, dan moeten we het proberen.

De groep is even stil.

Ze denken na over de woorden van Tom.

Het is een raar idee.

Een camera op je borst in de supermarkt.

Maar als Sanne terugdenkt aan de boze man met de rode jas,

voelt ze toch een beetje opluchting.

Misschien denken mensen wel twee keer na voordat ze beginnen te schreeuwen.

Tom deelt de camera's uit.

Het is een trieste oplossing voor een modern probleem,

maar het geeft het team wel weer een beetje controle terug.

Ze zijn klaar voor een nieuwe, hopelijk veiligere, werkdag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.