De Bliksem in Rotterdam

Het is 19 juni 2026.

Een warme avond in Rotterdam.

Ik sta bij het water.

Het water is stil en donker.

Het water ruikt een beetje zout.

Ik kijk naar De Rotterdam torens.

Ze zijn groot en hoog.

De torens hebben veel ramen.

De ramen glimmen in het licht.

De zon gaat onder.

De lucht is oranje en roze.

Het is mooi.

Ik ruik het water.

Het ruikt een beetje zout.

Ik hoor vogels.

Ze vliegen over het water.

Ze maken een zacht geluid.

Ze vliegen snel.

Maar dan komt er een donkere wolk.

De wolk is groot en grijs.

De wind wordt sterker.

Ik voel de wind in mijn haren.

Mijn haren waaien in mijn gezicht.

Het begint te regenen.

Kleine druppels.

De druppels vallen op mijn neus.

Ze zijn koud.

Ik voel de kou op mijn huid.

Ik zoek een plek onder een boom.

De boom is groot.

De bladeren zijn groen.

De bladeren zijn nat van de regen.

Ik sta onder de boom.

Ik kijk naar de Erasmusbrug.

De brug is wit en mooi.

De brug heeft lampen.

De lampen zijn aan.

Ze geven licht.

Het licht is geel en warm.

Dan zie ik het.

Een grote flits.

Bliksem!

Het licht is fel.

Het raakt De Rotterdam torens.

De flits is wit en geel.

Het licht is heel fel.

Ik schrik.

Mijn hart klopt snel.

Ik denk: "Wat is dat?" En dan nog een flits.

Het raakt de Erasmusbrug.

Het is hard.

Ik hoor een hard geluid.

Het geluid is boem.

Het geluid is luid.

Het is stil.

De regen stopt.

De lucht wordt weer licht.

Ik voel mijn hart nog.

Het klopt snel.

Ik adem diep.

Ik bel mijn vriend Mark.

"Mark, heb je dat gezien?" vraag ik.

"Ja, ik sta bij mijn huis.

Het was gek," zegt Mark.

"Twee keer bliksem.

Eerst de torens.

Dan de brug." Ik lach.

"Het is een mooi plaatje," zeg ik.

"Maar ook een beetje eng." Mark lacht mee.

"Ja, maar Rotterdam is sterk.

De torens staan nog." Ik kijk weer.

De torens zijn er nog.

De brug is er nog.

Alles is oké.

Maar de lucht is nu donkerblauw.

De stad is stil.

Ik hoor geen vogels meer.

De vogels zijn weg.

Ik voel de kou.

Mijn handen zijn koud.

Mijn vingers zijn koud.

Ik loop naar huis.

Mijn schoenen maken geluid op de straat.

Het geluid is tik-tak.

In mijn hoofd zie ik de flits nog.

Het was mooi.

Het was eng.

Maar ik ben blij.

Ik heb iets bijzonders gezien.

Ik denk: "Morgen vertel ik het aan mijn collega's." Thuis drink ik thee.

De thee is warm.

De warmte gaat door mijn handen.

Ik word warm.

De bliksem is weg.

Maar het verhaal blijft.

Het is een avond om te onthouden.

Ik denk aan de flits.

Ik denk aan het licht.

Het was een speciale avond.

Ik denk: "Het was bijzonder.

Twee flitsen in Rotterdam." Ik voel me rustig.

De thee helpt.

De bliksem is voorbij.

Maar de herinnering is er nog.

Tot de volgende keer.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.