☕ loopt: Zomer-Shock Chronicles

Nederlandse te versterken. Op een zonnige ochtend in vlissingen wandelt Likken over de boulevaar.

De zeer ruist zachtjes op de achtergrond en meewes weven boven haar hoofd.

Likken houdt van deze vroegen wandelingen. Ze geven haar hoofd ruimte om na te denken.

Vandaar denkt ze na over de verkiezingen in hongerijen waar ze vanochtend over las.

Ze vraagt zich af wat de uitkomst zal zijn. Terwijl ze verder loopt, ziet ze een oude man op een

bankje zitten verdiept in zijn krant. Goeie morgen, zegt Likken vriendelijk. De man kijkt op en

glim lacht. Goeie morgen, heb je het nieuws al gehoort over hongerijen? Vraagt hij terwijl hij de krant

omhoog houdt? Likken knikt en ze begin te praten over de veranderingen die misschien gaan komen.

Het is spannend niet waar, zegt de man. Ja, antwoord Likken. Het voelt als of er een

nieuwe wind kan wijen. Een paar minuten later komt er een vrouw met een hond voorbij. De hond snuffelt

nieuwsgierig aan Likken schoenen en de vrouw lacht voor ons schuldigend. Sorry, hij is altijd zo nieuwsgierig,

zegt ze. Likken lacht terug en uit de hond. Geen probleem. We hadden het net over de verkiezingen in hongerijen,

zegt ze tegen de vrouw. De vrouw knikt in stemmend. Mijn zus woont daar, dus ik volg het ook. Het

kan echt een verschil maken. Likken voelt een kleine steek van nieuwsgierigheid. Wat zegt jouw zusser van?

Vraagt ze. Zo hoopt op verandering antwoord de vrouw, maar ze weet ook dat het moeilijk kan zijn.

Na het gesprek neemt Likken afscheid en loopt verder. haar gedachten nog steeds bij de verkiezingen. Ze denkt

aan de mensen die hopen op verbetering en de uitdagingen die voor hen liggen. Terwijl ze langs

een klein café komt, besluit ze binnen te gaan voor een kop koffie. De geur van versgemalen bonen,

vult de lucht en het voelt als een warme omhelzing. Binnen ontmoet ze een vriend,

joost, die al aan een tafeltje zit. Hey, Likken, wat brengt jou hier? Vraagt hij terwijl hij een

slok van zijn koffie neemt. Ik dacht dat ik even een pauze zou nemen, zegt Likken. En ze verteld

hem over de gesprekken van die ochtend. Joost luistert aan dachtig en knikt. Het is bijzonder hoe de wereld

verandert niet, zegt hij. Likken denkt na over de gesprekken. En hoe ze haar hebben geraakt. Ze

realiseert zich, dat de wereld vol verhalen zit, net als het nieuws uit hongerijen. Ze glim lacht naar

juist. Ja, en het is goed om daar af en toe bij stil te staan, zegt ze. Terwijl ze samen hun koffie

drinken, voelt Likken zich dankbaar voor de kleine momenten die grote gedachten kunnen brengen. Dank je

wel voor het luisteren. Morgen beleven we samen weer iets nieuws.