De Notulen van de Rookpauze

Tessa en Mark werken bij een klein marketingbureau in Utrecht.

Tijdens de lunch hebben ze een informele rookpauze op het balkon, waar Tessa haar frustratie uit over de notulen van de ochtendvergadering.

Mark probeert haar te kalmeren, maar ontdekt dat er meer speelt dan alleen een slecht verslag.

Tessa: Ik zweer het je, Mark, ik ga morgen ontslag nemen.

Mark: Alweer?

Dat zei je vorige week ook, na die mislukte presentatie.

Tessa: Ja, maar nu meen ik het écht.

Die notulen van vanochtend… het is een ramp.

Mark: Welke notulen?

Die van de teamvergadering?

Tessa: Precies.

Ik heb ze net gelezen.

Het is alsof iemand met een blinddoek heeft zitten typen.

Mark: Vertel.

Wat staat er dan in?

Tessa: Nou, om te beginnen staat er dat ik “de nieuwe social media-strategie zou presenteren”.

Terwijl we dat al twee weken geleden hebben goedgekeurd.

Mark: O ja, die strategie.

Die was toch al af?

Tessa: Ja!

Maar nu staat het in de notulen alsof we het nóg een keer moeten bespreken.

Alsof niemand luistert.

Mark: Wie heeft de notulen gemaakt?

Was het Sanne?

Tessa: Nee, het was die stagiair, Bram.

Mark: Ah, Bram.

Die jongen die altijd te laat komt?

Tessa: Ja, die.

Hij heeft de helft gemist.

Hij schrijft op dat we het over “klanttevredenheid” hadden, maar we hadden het eigenlijk over de nieuwe factureringssoftware.

Mark: Dat is nogal een verschil.

Tessa: Ja, toch?

En dan staat er ook nog dat de deadline voor het project met twee weken is uitgesteld.

Dat is onzin.

Mark: Wacht, is de deadline dan niet veranderd?

Tessa: Nee!

De deadline is nog steeds volgende week vrijdag.

Maar Bram heeft het verkeerd genoteerd.

Mark: Oei.

Dat gaat problemen geven als de rest van het team dat leest.

Tessa: Precies.

Stel je voor: iedereen denkt dat ze nog twee weken hebben, en dan ineens is het volgende week al klaar.

Mark: Chaos.

Heb je het al tegen hem gezegd?

Tessa: Ik heb geprobeerd, maar hij werd meteen defensief.

Hij zei dat ik niet goed had geluisterd tijdens de vergadering.

Mark: Dat is typisch.

Hij kan geen kritiek hebben.

Tessa: Nee, en het ergste is dat de teamleider, Jolien, de notulen al heeft goedgekeurd zonder ze te lezen.

Mark: Jolien?

Die leest nooit iets.

Ze vinkt gewoon alles af.

Tessa: Ja, en nu zit ik met de gebakken peren.

Ik moet waarschijnlijk zelf de notulen herschrijven.

Mark: Waarom zou jij dat doen?

Het is zijn taak.

Tessa: Omdat ik anders morgen in de vergadering met verkeerde informatie moet werken.

Ik heb geen zin om voor gek te staan.

Mark: Snap ik.

Maar als jij het herschrijft, leert hij het nooit.

Tessa: Dat weet ik, maar ik heb geen keus.

De deadline voor het project is al krap genoeg.

Mark: Misschien kun je met Jolien praten?

Zeggen dat de notulen niet kloppen.

Tessa: En dan?

Zij zal zeggen dat ik het zelf moet oplossen.

Ze is te druk met haar eigen dingen.

Mark: Dat is waar.

Ze was vanochtend ook al aan het bellen tijdens de vergadering.

Tessa: Ja, ze heeft de helft gemist.

Daarom heeft ze de fouten niet gezien.

Mark: Wat een gedoe.

Maar ontslag nemen is ook niet de oplossing.

Tessa: Ik weet het.

Maar ik word er zo moe van.

Altijd maar de boel recht moeten zetten.

Mark: Ik snap het.

Het is frustrerend.

Maar je bent wel de enige die het ziet.

Tessa: Dat is het probleem.

Iedereen accepteert gewoon wat er in de notulen staat.

Mark: Tot het misgaat.

Dan is het ineens jouw schuld.

Tessa: Precies.

En dan zeggen ze: “Waarom heb je niks gezegd?” Mark: Je kunt nooit winnen.

Maar hé, ik sta achter je.

Als je hulp nodig hebt met het herschrijven, zeg het maar.

Tessa: Thanks, Mark.

Dat waardeer ik echt.

Mark: Geen probleem.

En misschien kun je Bram morgen even apart nemen?

Zeggen dat hij beter moet opletten.

Tessa: Ik heb het al geprobeerd, maar hij luistert niet.

Hij denkt dat hij alles weet.

Mark: Jong en eigenwijs.

Ik ken het.

Tessa: Ja, ik ook.

Maar ik hoop dat hij het snel leert.

Anders wordt het een lange stage.

Mark: Dat zal wel.

Maar eerst die notulen.

Heb je al een kop koffie nodig?

Tessa: Ja, graag.

Sterk en zwart.

Ik denk dat ik vanavond nog even moet doorwerken.

Mark: Oké, ik haal koffie.

En denk eraan: geen ontslag nemen voor morgen.

Tessa: Deal.

Maar als het nog een keer gebeurt, ga ik écht.

Mark: Dat zeg je altijd.

Maar ik weet dat je te veel van je werk houdt om weg te gaan.

Tessa: Misschien.

Maar vandaag niet.