Een Utrechtse iep als gigantische Japanse zaag

RICK: Hé, hebben jullie het al gehoord van onze stagiair Stijn?

EMMA: O, wat heeft hij nu weer gedaan?

Hij is toch altijd bezig met rare dingen?

SOPHIE: Vertel op, Rick!

Ik ben benieuwd.

RICK: Hij heeft een gigantische Japanse zaag gemaakt.

Van een oude Utrechtse iep!

EMMA: Wow, dat klinkt als een kunstwerk.

Zo'n grote zaag, dat is echt bijzonder.

SOPHIE: Hoe groot is die zaag dan?

Is hij groter dan ik?

RICK: Zo groot dat hij straks als uithangbord op ons dak komt te hangen.

Hij is bijna twee meter lang.

EMMA: Serieus?

Dat moet indrukwekkend zijn ja.

Ik kan me dat bijna niet voorstellen.

SOPHIE: Was dat zijn eigen project tijdens de stage?

Of moest hij het van iemand doen?

RICK: Ja, precies.

Naast zijn gewone werk in de werkplaats heeft hij eraan gewerkt.

Hij had het zelf bedacht.

EMMA: Knap hoor, dat vergt veel geduld.

Ik zou zoiets niet kunnen, denk ik.

SOPHIE: Heb je foto's?

Ik ben benieuwd hoe het eruitziet.

Is het al af?

RICK: Ik heb er een paar, maar die stuur ik straks.

Het is echt een prachtig ding, met een mooie vorm.

EMMA: Van een Utrechtse iep, zei je?

Die bomen zijn toch best bijzonder?

Ze zijn zeldzaam in de stad.

RICK: Klopt, het hout is mooi en sterk.

Perfect voor zoiets.

Het heeft een mooie kleur.

SOPHIE: En nu krijgt het een tweede leven als kunstwerk.

Mooi verhaal.

Dat vind ik leuk aan hergebruik.

EMMA: Wanneer komt het op het dak te hangen?

Is het al bijna klaar?

RICK: Volgende week, denk ik.

Dan moet het nog bevestigd worden met speciale haken.

SOPHIE: Zullen we dan een kijkje nemen?

Ik wil het graag zien voordat het helemaal vastzit.

EMMA: Goed plan!

Dan kunnen we het meteen bewonderen.

En misschien kunnen we Stijn feliciteren.

RICK: Ik zal het laten weten zodra het er hangt.

Ik stuur een appje in de groep.

SOPHIE: Stijn moet trots zijn, dat hij zoiets heeft gemaakt.

Het is niet niks, zo'n groot project.

RICK: Zeker, hij straalde toen ik het zag.

Hij was heel blij met het resultaat.

EMMA: Dat kan ik me voorstellen.

Het is niet niks om zoiets te maken, vooral niet voor een stagiair.

SOPHIE: Nee, houtbewerking op dat niveau is echt een vak.

Je moet veel oefenen.

RICK: En het is nog duurzaam ook, van een lokale boom.

Dat past bij ons bedrijf.

EMMA: Daar hou ik van: oud materiaal krijgt een nieuwe functie.

Zo blijft het mooi.

SOPHIE: In Japan maken ze ook vaak zulke zagen, toch?

Ik heb er wel eens over gelezen.

RICK: Ja, Japanse zagen zijn heel speciaal.

Stijn heeft zich erin verdiept, met de techniek en het ontwerp.

EMMA: Dat zie je aan het resultaat, denk ik.

Het ziet er professioneel uit.

SOPHIE: Heeft hij het helemaal zelf ontworpen?

Of had hij hulp van een boek of internet?

RICK: Ja, met wat hulp van ons, maar het idee was van hem.

We hebben alleen tips gegeven.

EMMA: Wat een doorzetter.

Dat moet je maar doen, zoiets maken in je vrije tijd.

SOPHIE: Ik ben benieuwd of hij na zijn stage hier blijft.

Hij past goed in het team.

RICK: We hopen het!

Hij is een aanwinst voor de werkplaats, met zijn creativiteit.

EMMA: Als hij zulke projecten maakt, dan heeft hij talent.

Dat zie je niet vaak.

SOPHIE: Zeker.

Het is leuk om te horen dat stagiairs zulke dingen doen.

Het motiveert ons ook.

RICK: Ja, het geeft energie om te zien wat ze kunnen.

Het inspireert ons.

EMMA: En het is goed voor de sfeer, zulke initiatieven.

Iedereen praat erover.

SOPHIE: Helemaal mee eens.

Laten we snel een datum prikken om te kijken.

Volgende week dinsdag?

RICK: Ik stuur een berichtje als het zover is.

Tot dan!

En ik stuur ook de foto's.

EMMA: Top, tot snel!

Ik kijk er naar uit.

SOPHIE: Doei!