De Eerste Dag in het Verpleeghuis

Hoi, jij bent zeker Fatima?

Welkom in ons verpleeghuis.

Ja, dat klopt. Dankjewel.

Ik ben een beetje zenuwachtig.

Dat snap ik.

Iedereen is zenuwachtig op de eerste dag.

Kom, ik geef je een rondleiding.

Fijn. Hoe lang werk jij hier al?

Al vijf jaar. Ik hou van dit werk.

De bewoners zijn als familie.

Dat klinkt mooi. Wat ga ik vandaag doen?

Je loopt eerst met mij mee.

Dan help je met ontbijt en wassen.

Oké. En wie is die meneer daar bij het raam?

Dat is meneer Bos. Hij is nieuw.

Hij is nog niet zo blij hier.

Waarom niet?

Hij wilde thuis blijven.

Maar dat kan niet meer. Hij is alleen.

Wat verdrietig.

Zal ik even naar hem toegaan?

Ja, goed idee.

Maar wees voorzichtig.

Hij is een beetje bot.

Geen probleem. Ik probeer het gewoon.

Goedemorgen, meneer Bos.

Ik ben Fatima. Ik werk hier nu.

Weer een nieuw gezicht. Waar is mijn koffie?

Ik ga het voor u halen.

Hoe drinkt u uw koffie?

Zwart. En niet te heet.

De vorige keer was het water koud.

Dat is vervelend. Ik zorg dat het goed is.

Dat zei de vorige ook. En toch was het koud.

Ik begrijp dat u boos bent. Het is niet makkelijk.

Boos? Ik ben niet boos. Ik ben gewoon... hier.

Ik snap het.

Mijn oma woonde ook in een verpleeghuis.

Oh ja? En vond zij het leuk?

Ik maak geen vrienden meer.

Ik ben te oud.

Dat geloof ik niet. U bent nooit te oud voor vrienden.

Jij bent optimistisch. Dat is vermoeiend.

Sorry. Zal ik nu uw koffie halen?

Ja, doe dat maar. En een koekje erbij?

Natuurlijk. Welk koekje vindt u lekker?

Even tussendoor. Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram, dan stuur ik je een

speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Die met chocolade. Als ze die hebben.

Ik ga kijken. Ik ben zo terug.

En? Hoe ging het?

Hij is niet zo bot. Hij is gewoon verdrietig.

Dat zie je goed. Hij mist zijn huis en zijn vrouw.

Zijn vrouw, waar is zij?

Ze is vorig jaar overleden. Hij is nu alleen.

Wat erg. Dat wist ik niet.

Daarom is hij zo. Hij heeft tijd nodig. Jij ook.

Ik ga zijn koffie halen met een chocoladekoekje.

Kijk. Dat is de juiste instelling.

Ga maar. Ik wacht hier.

Oké, zwarte koffie. Niet te heet.

Chocoladekoekje. Hier is uw koffie, meneer Bos. En een koekje.

Eindelijk. Laat eens kijken.

De koffie is goed. Niet te heet.

Fijn. En het koekje?

Chocolade. Goed zo. Je hebt geluisterd.

Natuurlijk. Dat is mijn werk.

Nee. Luisteren is niet iedereen's werk. Jij bent anders.

Dank u. Dat is een mooi compliment.

Nou, niet overdrijven. Het is gewoon een feit.

Ik moet nu verder, maar ik kom straks terug.

Doe maar. Ik ga nergens heen.

Tot zo, meneer Bos.

Tot zo... Fatima. Je lacht. Dat is een goed teken.

Hij is niet zo moeilijk. Hij wilde gewoon gehoord worden.

Precies. Dat is de sleutel. Je leert snel.

Ik vind het nu al leuk, maar ook moeilijk.

Dat hoort erbij. Morgen leer je hem wassen. Dat is een uitdaging.

Morgen? Nu al?

Ja, geen tijd om te treuzelen. We hebben een tekort aan mensen.

Oké, ik ben er klaar voor.

Denk ik.

Dat dacht ik ook. En kijk nu. Vijf jaar later.

Je bent een goed voorbeeld. Dank je wel.

Graag gedaan. Kom. We gaan verder. Er is nog veel te doen.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert. Tot de volgende keer.