Levendige lobby op weg naar de gemeent… (Fleur)

Fantastisch dat je er bent. Nou, Floer stond vroeg in de kopierwinkel aan de brink in deventer.

Hoor, ze had een schort om en haar handen roken naar papier en toner, zo'n droge geur die je bijna in je keel voelt.

Buiten horde ze fietsbelletjes en een bus die zuchte bij de halten.

Floer kijk naar de stapelbestellingen en dacht, vandaag wil ik gewoon netjes werken, geen gedoe.

Maar ja, dat dacht ze vaker.

In Nederland heeft altijd plannen.

Op de balie lag een vergeterpakje ontbijt koek van gisteren.

Floer nam een hab en zij zacht, oké, dit is het even energie, toen ging de deur open.

Eerst kwam een man met een veel groene schaal, daarna een vrouw met een map vol stikkers.

En toen, jongen, een jongen met een kartonnenbord zo groot als een deur.

Ze spraken allemaal heel vriendelijk,

maar hun ogen waren scherp, als of ze een wedstrijd hadden.

Goede morgen, zijde man.

Wij hebben Flyers nodig.

Het is bijna verkiezingstijd, Floer knikten.

Hoeveel?

Duizend, zij hij, als of het om een pak melk ging.

De vrouw schoef meteen haar map naar voren.

En wij willen posters, honderd met deze slogan.

Heel groot.

De jongen met het bord zij.

Ik wil dit als spandoek.

Kan dat?

Floer kijk naar het bord, er stond meer bankjes, minder gezeur, ze moest lachen.

Bijna, we zeggen eigenlijk, minder gezeur is prima.

Maar het is wel eerlijk, he.

Terwijl de printer begon te brommen.

Hoorde Floer steeds tezelfde worden.

Wijk, veilig, jongeren, sport, groen.

En iedereen zei, wij luisteren echt.

Ja, ja, dacht Floer.

Net zo glat als een grootse kaas.

Toen kwam er nog iemand binnen.

Een ouderen man met een plastic crat.

In het crat zat een kip.

Echt waar.

De kip kek rond als of zij de baas was.

De man zij trots, dit is trus.

Onze mascotte.

Trus staat voor een schone straat.

Floer knipperde.

Kom op, zeg.

Een kip?

Ja, zij hij.

Kinderen vinden dat leuk.

En volwassene ook, want volwassene zijn ook gewoon grote kinderen.

Ondertussen hoorde Floer op de radio achterin een nieuwsblok.

Er was een levendige lobby richting de gemeenteraadsverkiesingen.

Groepen, proberen de politicite overtuigen met acties en afspraken.

Floer kek naar de rijklanten en dacht, dit nieuws staat gewoon hier in mijn winkel.

Later, die middag waren haar armen moe.

Maar haar hoofd was wakker.

Ze gaf de groene schaal zijn vleiers, de vrouw haar posters.

En de kippenman zijn stickers met een kleine potafdrukker op.

Toen ze de deur op slot deed, zij Floer zacht, ik ga stemmen.

Niet omdat iemand schreeuwt, maar omdat ik zelf wil kiezen.

En ze glimlachten.

Want, tussen al dat papier hoorde ze ineens iets moois.

Mensen wilden meedoen op hun eigen rare Nederlandse manier.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip-trainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen tot morgen.