Stranger Things: nostalgie, vriendschap en monsters in de kelder

FEMKE: Oké Daan, vandaag praten we over Stranger Things, en ik heb veel te zeggen.

DAAN: Eindelijk een serie die ik ook echt heb gezien.

Nu kan ik eindelijk meepraten.

FEMKE: Stranger Things is een serie van de Duffer Brothers, uit 2016.

Het speelt zich af in de jaren tachtig in een klein Amerikaans stadje.

DAAN: Kleine jongetjes, fietsen, monsters.

Ik was meteen verkocht na de eerste aflevering.

FEMKE: Precies.

De serie begint met het mysterieuze verdwijnen van een jongen genaamd Will.

Zijn vrienden gaan hem zoeken.

DAAN: En dan komen ze een heel raar meisje tegen.

Eleven, toch?

Met die speciale krachten.

FEMKE: Ja, Eleven is een van de sterkste personages.

Ze heeft weinig woorden, maar je voelt alles wat ze doormaakt.

DAAN: Dat knikje van haar als ze iets bevestigt.

Zo simpel, maar zo goed.

FEMKE: Vriendschap is echt het hart van de serie.

Die groep kinderen zorgt voor elkaar, ook als het gevaarlijk wordt.

DAAN: Ja, en ze ruziën ook gewoon zoals echte kinderen.

Dat vond ik heel geloofwaardig.

FEMKE: De jaren tachtig sfeer is ook heel sterk.

De muziek, de kleding, de oude fietsen.

Alles klopt.

DAAN: Ik ben geboren in de jaren negentig, maar ik kreeg toch een nostalgisch gevoel.

Gek eigenlijk.

FEMKE: Dat is knap gedaan.

De makers weten precies hoe ze dat gevoel bij je oproepen.

DAAN: Maar is de serie ook echt eng?

Ik bedoel, voor volwassenen?

FEMKE: Soms wel.

De Demogorgon in het eerste seizoen is echt een goed monster.

De spanning bouwt langzaam op.

DAAN: Ik keek een paar afleveringen alleen thuis en dat was misschien geen goed idee.

FEMKE: Ha!

Maar ik moet eerlijk zijn: de latere seizoenen zijn minder sterk.

Het wordt groter, maar ook rommeliger.

DAAN: Ja, seizoen vier duurde ook erg lang.

Sommige afleveringen leken wel films.

FEMKE: Precies.

Minder is soms meer.

Het eerste seizoen is compact en heeft een perfecte afloop.

DAAN: Maar de muziek blijft geweldig.

Die synthesizer in de begintune.

Ik krijg er kippenvel van.

FEMKE: Absoluut.

Kyle Dixon en Michael Stein hebben iets bijzonders gemaakt.

Die muziek zet meteen de toon.

DAAN: Voor wie raad jij Stranger Things aan?

Want niet iedereen houdt van horror, denk ik.

FEMKE: Het is niet extreem eng.

Ik raad het aan voor iedereen die van avontuur, vriendschap en een beetje spanning houdt.

DAAN: En voor mensen die graag terug willen naar de jaren tachtig, ook al waren ze er nooit.

FEMKE: Begin gewoon met seizoen één.

Als je dat leuk vindt, ga je vanzelf verder kijken.

DAAN: En zorg dat je iemand naast je hebt als je het eng vindt.

Dat is mijn persoonlijke tip.