De Chaos Opdracht - Learn Dutch

op een warme en gezellige manier. Mieland liep langzaam door de smalestraatjes van Amersvoort.

Zijn gedachten afgeleid door de geur van versgebakken appeltaart die uit een nabijgeleegend

bakkerij kwam. Het was een helderen, frisse ochtend en de stad kwam langzaam tot leven.

Hij had net een warme kop koffie gehaald en besloot op een bankje bij de oude stadsmuur te gaan

zitten om de krant te lezen. Terwijl hij de krant open sloeg, viel zijn oog op een bijzonder

artikel. Nobelpreis Winnaar Machado niet aanwezig bij uitrijking in Noorwegen, las hij hard

op. Zijn wijkbrouwen schoten omhoog van verbazing. Dat is ook wat. Montpel de hij tegen zich zelf.

Mieland herinnerde zich, hoe hij ooit een lezing van Machado had bij gewoond in een klein theater in

Utrecht. De man had indruk op hem gemaakt met zijn scherpe inzichten en warme humor. Naast hem

op het bankje zat een ouderen man die nieuwsgierig naar Mieland kijk. Wat leest je daar, jongen?

Vroeg de man vriendelijk. Mieland glimlachten en vertelde hem over het artikel. Stel je voor.

De Nobelpreis en dan niet eens aanwezig zijn om hem op te halen. Zij hij. Zijn stem vol ongelofd.

De ouderen man knikte begrijpend. Misschien heeft hij zijn redenen. Antwoorden hij wijs.

Soms zijn er dingen in het leven belangrijker dan roem. Mieland dacht na over de woorden van de man terwijl hij

verder las. Het artikel vermelde dat Machado vanwege gezondheidsredenen niet kon reizen.

Ah, dat verklart veel zijn Mieland zachtjes als of hij zich zelf gerust stelde.

Gezondheid gaat toch voor alles niet waar. De ouderen man lachten en zij. Precies, jongen.

Achteraf gezien is dat altijd het beste. Terwijl de zon hoger aan de heemelklom en het steeds

drukker werd in de straat begon Mieland na te denken over zijn eigen leven. Hij realiseerde zich dat hij

de laatste tijd te veel gevoelkest was op zijn werk en te weinig tijd had genomen voor zich zelf en zijn eigen

gezondheid. De wijsheid van de oude man en het verhaal van Machado inspireren in hem om het anders aan te

pakken. Mieland besloot, spontaan om zijn vriend Mark te bellen en samen een dagje naar de

Veluwe te gaan. We pakken de trein en genieten van de natuur, stelde hij voor toen Mark opnam.

Dat klinkt als een geweldig idee, antwoorden Mark aan toejaast. Waarom wachten, laten we gaan. En zo

stond Mieland een uur later op het paron, klaar voor een dag vol frisse lucht en ontspanning. Terwijl de

trein zachtjes het station uitreed, kijk hij uit het raam en voelde zich bevrijd. Soms bedacht hij, moet je

gewoon even een stap terug nemen en genieten van de momenten die je gegeven worden. Zoals zo vaak

bleek de onverwachte wending van de dag precies te zijn wat hij nodig had, fijn dat je erbij was.

Morgen ontmoeten we elkaar weer voor een nieuwe leersame ervaring.