B1 Dutch - SS383 - Museumtrein Goes weer op rails (Pieter verzamelt fluitj… - Learn Dutch

Lekker dat je daar bent!

Nou Pieter stond op een peronetje bij kwadendammen, met zo'n papieren bekerje tee dat je

vingers meteen plakkerig maakt.

Hij had geen haast.

Hij was er alleen voor dat ene geluid, het vluidje van de museumtrein.

Pieter verzamelde namelijk treingeluiden op zijn telefoon, als of het postseegels waren.

Soms zette hijse is avonds aan, gewoon om zijn hoofd leeg te krijgen.

Naast hem stond de man met een pet en een tas vol modeltreintjes.

Pieter knikte even.

In de verter rok je Oli en Metaal en ergens rammelde een hek.

Pieter dacht aan vroeger, aan schoolrijsjes, en die spanning als een trein de bocht om kwam.

Hoe wel hij zichzelf had vorige nomen normaal te doen, voelde hij toch die kribbel in zijn buik.

Jo, en toen ging zijn schermpje ineens aan, een melding van de NOS.

Hij tikte erop en last hard op, omdat hij zoals zo vaak niet doorhad dat mensen meeluisteren.

Museumtrein Goes rijdt weer naar botsing met tractor.

Botsing met een tractor? Zij de man met de pet.

Daar is ook wat, dat is geen spil goed, he.

Pieter draaiden zich om.

Ja, kom op zeg, een tractor op het spoor.

Hoe dan?

Een vrouw van het museum met een sleutelboss, die klonk als een klein orkest, hoorde het en kwam erbij.

Het is echt gebeurd, zij ze.

Een tijd terug, de trein heeft stilgestaan, er is van alles gecontroleerd en nu rijdt hij weer veilig.

Op dat moment kwam er een jongen aanrennen met een dienblad.

Paardon, voor de vrijwilligers, hijgde hij.

Op het dienblad lagen plakken boterkoek, netjes in folie.

Pieter horede iemand vluisteren.

Van de familie van die tractor bestuurder, als sorry, Pieter kon het niet laten.

Is die bestuurder er ook?

De vrouw knikten naar een man die wat verder opstond, met modder aan zijn laarse en een gezicht als of hij liever onzichtbaar was.

Pieter liep er heen, voorzichtig als of hij een kat wilde aan je.

U bent van die tractor, vroeg Pieter, de man zuchte.

Bijna, ik was het niet, mijn broer.

Achteraf gezien had hij dat hek nooit open moeten maken, maar ja, je denkt, ik ben zo terug.

Pieter schapte zijn keel.

Dat kwam goed uit dat jullie boterkoek meenamen, want iedereen praten er nu te minsten met een glimlach over.

De man keek op en moest toch lachen.

Ja, dat wel.

En eerlijk?

Ik durf die hier eerst niet meer te komen.

Nou, luister, toen de museum trein eindelijk binnenreed, hield Pieter zijn telefoon omhoog.

Het vluitje snet door de lucht, helder en trots, en even werd het stil op het peronetje.

Daarna, klapte iemand spontaan, als of het een optreden was.

Later, bij een terrasje pakken in het dorp, liet Pieter het geluid nog een keer horen.

De man met de pet zij klink net zo stevig als een Hollandse dijk.

Pieter knikten.

En het mooiste, iedereen maakt fouten.

Maar als je ze recht zet, rijdt de boel toch weer verder.

Dit is het.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaar staan, als je interactief wil oefenen.

Tot morgen, dan na.