De Hond die Niet Luisterde

Het is zaterdag ochtend, de zons geint door het raam.

Ik word wakker van een natte neus in mijn gezicht.

Het is Max mijn hond.

Max is een grote bruine hond.

Hij is lief, maar soms ook erg eigen wijs.

Max ga liggen, zeg ik.

Max kijkt me aan.

Hij kwisteld met zijn start, maar hij gaat niet liggen.

Hij blijft naar me kijken met zijn grote bruine ogen.

Ik zucht.

Max luister nou.

Max bloft zacht.

Hij draait een rondje en gaat dan toch liggen, maar niet voor lang.

Vijf minuten later staat hij weer naast mijn bed.

Max, het is zaterdag.

Ik wil uitslapen, zeg ik.

Max ligt zijn kop op mijn knie, zijn ogen smeken.

Als je blieft baasje, ik moet naar buiten.

Ik geef het op.

Ik sta op en trek mijn jas aan.

Max springt blij op en neer.

Zijn start, zwaait heen en weer.

Oké, oké, we gaan, zeg ik.

We lopen naar de deur.

Max doet zijn neus tegen de deurkling.

Hij wil naar buiten.

Nu.

Buiten is het fris.

De lucht ruikt naar Natgras.

De bomen hebben nog geen bladeren.

Het is vroeg in het voorjaar.

Max rent meteen naar zijn favoriete plekje in het park.

Ik loopt rustig achter hem aan.

Ik heb mijn handen in mijn zakken.

Het is still in de buurt.

Alleen een paar vogelszingen.

Plotseling stoppt Max.

Hij staat still bij een bankje.

Op het bankje zit een oude mevrouw.

Ze heeft een rode hoed op.

Ze eten boodterhand.

Max kijkt naar de boodterhand.

Hij kwelt een beetje.

Max komt hier, zeg ik streng, maar Max luistert niet.

Hij loopt naar de mevrouw toe.

Zijn start, zwaait vrolijk.

De mevrouw lacht.

Wat een lieve hond, zeg ik.

Hij wil zeker een stukje brood.

Ik schame een beetje.

Het spijt me mevrouw.

Hij is soms zo brutaal, zeg ik.

De mevrouw, bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram, dan stuur ik je een

speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Vrouw schut haar hoofd.

Ach, dat geeft niet.

Ik vind het gezellig.

Ik zit hier elke ochtend.

Het is fijn om een beetje gezelschap te hebben.

Ze breekt een stukje van haar boodterhand af en geeft het aan Max.

Max pakt het voorzichtig aan.

Hij kwistbelt nog harder.

Dank u wel, mevrouw, zeg ik.

Hoe heet u?

Mevrouw Jansen, zeg ik.

En u?

Ik ben Rick, zeg ik.

En dit is Max.

Max herhaalt mevrouw Jansen.

Een mooie naam voor een mooie hond.

We praten nog even.

Mevrouw Jansen vertelt dat ze hier vroeger met haar eigen hond kwam.

Die hond is nu dood.

Ze mist hem nog elke dag.

Daarom komt ze hier nog steeds om de honden te zien.

Max gaat naast haar zitten.

Hij ligt zijn kop op haar schoot.

Mevrouw Jansen eit hem zachtjes.

Na een tijdje zeg ik, we moeten gaan mevrouw Jansen.

Het was fijn om u te ontmoeten.

Ins gelijk, zeg ik, zeg ik.

Kom je morgen weer?

Dan neem ik een extra boodterhand mee voor Max.

Ja, graag, zeg ik.

Dat lijkt me leuk.

We lopen terug naar huis.

Max rent vooruit.

Hij is blij.

Ik ook.

Tuis aangekomen ga ik op de bank zitten.

Max springt naast me.

Hij ligt zijn kop op mijn benen.

Ik denk aan mevrouw Jansen, ze was zo aardig.

Ik voel me warm van binnen.

Soms gebeuren er mooie dingen als je hond niet luistert.

Ik glim lag.

Max, je bent een eigenwijze hond, zeg ik.

Maar ik hou van je.

Max zucht te vreden.

Hij sluit zijn ogen.

Ik stril zijn zachtevacht.

Buiten, schijnt de zon nog steeds.

Het wordt een mooie dag.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op mijn woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutchfluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.