B1 Dutch - SS044 - Ik ben het zó zat met die groepen jongeren en hun... - Learn Dutch

Ik na mijn tekel mee, voor een wandeling door het stadspark en stukje groen midden in de stad,

er was een gevoel van onrust dat ik niet kom plaatsen.

Achteraf gezien had dat een voorboden moeten zijn.

Zoals altijd waren er groepjes jongeren op dikke banden fietsen gehuld in north faceclading.

Ze knalde keihardt muziek uit hun boxen en schoelde elkaar uit met respectlosen opmerkingen.

Het was geen zuivere koffie, dat kon je wel merken.

Ondanks dat ik in mijn comfort zone wilde blijven kon ik er niet omheen.

Hoe wel ik mijn best deed om ze te negeren was het niet te ver meiden.

Wat kijk je Kankerhoer?

Riep één van hen toen ik per ongeluk in hun richting kijk.

Hou je Kankerhond bij je voegde een andere toe.

Ik voelde me geintimideerd, maar besloot dat de aanhouder vindt.

Ik liet mijn wandeling niet verpesten door een paar rotte appels.

Ze raaste met 40 kilometer jeho u op hun elektrische fietsen, raken links langs me heen.

Het was als of ze me express aanstaarden, me wilde intimideren.

Ik voelde me als of ik opstaande voet werd ontzlagen uit mijn eigen stad.

Ik was het zat.

Het was tijd om een gokje te wagen.

Hoe wel ik het normaal gesproken niet doe, besloot ik dit keer om te reageren.

Hebben jullie niets beter te doen?

Vroeg ik?

Ze leken verrast, misschien zelfs een beetje beschamd.

Dat was de kers op de taart.

Het verpest de sfeer, op straat en in het park.

Je kunt gewoon niet meer normaal buitenlopen, zonder dat je dit tegenkomt.

En dit gaat alleen nog maar over over dag.

Dit soort gedrag is geen merkwaardige keuze, maar een teken van een groter probleem.

We moeten al samenleving beter doen.

We moeten onze jongeren, leren, respect te hebben voor anderen.

Want uiteindelijk zijn we allemaal mensen,

proberen we allemaal een plek te vinden in deze wereld.

Ik hoop dat mijn verhaal viral gaat,

dat het andere inspireren om op te staan tegen straatintimidatie.

Want samen kunnen we een verschil maken.